Uzasadnienie
W dniu 21 sierpnia 2014 r. S. P. złożył w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Kołu Łowieckiemu na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), grzywny w wysokości jednokrotnego średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, przyjmując za podstawę dane GUS za 2013 r., z powodu nieprzekazania temu Sądowi w terminie skargi z dnia 18 lipca 2014 r. na bezczynność ww. Koła Łowieckiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wnioskodawca wyjaśnił, że przedmiotowa skarga został doręczona Kołu Łowieckiemu w dniu 28 lipca 2014 r. Koło nie zachowało jednak 15-dniowego terminu do przekazania jej Sądowi.
W odpowiedzi na wniosek Prezes Koła Łowieckiego zwrócił się z prośbą "o usprawiedliwienie opóźnienia" w przekazaniu do Sądu przedmiotowej skargi S. P. Wyjaśnił, że skarżący zwracał się do Koła z licznymi wnioskami o udzielenie informacji publicznej, pozornie dotyczącymi tych samych danych. Dopiero w wyniku analizy tych wniosków ustalono, że odnoszą się one do różnych lat gospodarczych. Zarząd Koła działał jednak wcześniej w przekonaniu, że udzielenie odpowiedzi na pierwsze pytanie kończy postępowanie.
Autor odpowiedzi na wniosek zwrócił ponadto uwagę, że Zarząd Koła Łowieckiego działa społecznie, a biuro Koła nie było przygotowane do zajmowania się odpowiedziami w trybie informacji publicznej i dopiero skargi S. P. pozwoliły poznać zasady postępowania w tych sprawach.
Wraz z odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny Koło Łowieckie przekazało Sądowi oryginał przedmiotowej skargi z dnia 18 lipca 2014 r., która następnie – na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 października 2014 r. – została wyłączona do odrębnego rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia.
Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w tym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r. 782 ze zm., dalej jako "u.d.i.p.").
W razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może natomiast orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że S. P. wniósł do tut. Sądu - za pośrednictwem Koła Łowieckiego [...] - skargę z dnia 18 lipca 2014 r. na bezczynność tego Koła w udzieleniu informacji publicznej. Skarga ta do siedziby Koła wpłynęła w dniu 28 lipca 2014 r. (co potwierdza prezentata zamieszczona na jej oryginale - k. 34), zaś Sądowi przekazana została dopiero w dniu 25 października 2014 r. (data nadania – k. 46 akt sprawy II SO/Lu 62/14) wraz z odpowiedzią na rozpoznawany wniosek.
Powyższe ustalenia potwierdzają zatem, że Koło Łowieckie przekroczyło 15-dniowy termin do przekazania skargi. Z tych względów wniosek o wymierzeniu temu podmiotowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. zasługuje na uwzględnienie.
Sąd nie przychylił się jedynie do wnioskowanej przez skarżącego wysokości grzywny uznając, że już grzywna w kwocie 100 zł będzie adekwatna do skali naruszenia prawa przez Koło Łowieckie w związku z uchybieniem terminu do przekazania skargi. Podkreślić należy, że orzeczona kwota grzywny mieści się w granicach wyznaczonych przepisem art. 154 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i – w ocenie Sądu – jest wystarczająca dla osiągnięcia zarówno jej represyjnego, jak i prewencyjnego celu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.