Uzasadnienie
E. L. w skardze z dnia 26 marca 2013 r. na bezczynność B. M. J. w przedmiocie jej wniosku z dnia 7 marca 2013 r. wniosła o zobowiązanie Burmistrza do jego rozpoznania w terminie 14 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W skardze wniesiono również o wymierzenie organowi administracji grzywny, jeżeli nie przekazałby on do sądu w terminie 15 dni skargi i odpowiedzi na nią wraz z aktami administracyjnymi.
Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 14 maja 2013 r. oświadczył, że cofa zawarty w skardze wniosek o wymierzenie Burmistrzowi grzywny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jak stanowi zaś art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu wniosku o wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu cofnięcie wniosku jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się aby prowadziło ono do obejścia prawa. Ponieważ cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., znajdującego w sprawie zastosowanie na mocy unormowania art. 64 § 3 p.p.s.a., zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.