Postanowienie WSA w Lublinie z 10 lipca 2007 r., II SO/Lu 7/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku J. B. K. o przyznanie prawa pomocy, w zakresie sprzeciwu

Skład

Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak przewodniczący

Od orzeczenia

od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2007 r. p o s t a n a w i a pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Uzasadnienie

B. K.wniósł o przyznanie mu prawa pomocy poprzez od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2007 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił wniosek J.K. bez rozpoznania. W motywach uzasadnienia podniósł, że skutecznego doręczenia wnioskującemu wezwania do usunięcia braku wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz prawidłowego pouczenia o sunięcia braku i skutkach niedokonania tej czynności w terminie, wnioskujący nie usunął braku złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Od postanowienia powyższego sprzeciw wniósł J. B.K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając sprzeciw, zważył, co

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Sąd poddaje merytorycznej ocenie wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został złożony na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru i który nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie mu prawidłowego biegu.

Jednym z wymogów formalnych urzędowego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest określenie w jego treści przedmiotu skargi (rubryka nr 3 urzędowego wniosku PPF).

J. B. K., wskazując na urzędowym formularzu wniosku o prawa pomocy jako przedmiot zaskarżenia "akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...] i wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...]" i dołączając kserokopię decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., Nr [...], nie określił jednoznacznie, czy domaga się przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...], czy na akt administracyjny samorządowego kolegium odwoławczego o numerze [...], bądź też na wynik działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nr [...].

Z uwagi na powyższe zasadnie wezwano wnioskodawcę do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania braku wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie przedmiotu skargi pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie wnioskodawca odebrał osobiście w dniu 1 czerwca 2007 r.

Skoro zatem J. B. K., mimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy i pouczenia o prawnych konsekwencjach niedokonania tej czynności procesowej, nie usunął braków wniosku w terminie, wniosek ten należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a.

Z tych względów, na podstawie art. 260 w zw. z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.