Postanowienie WSA w Lublinie z 11 lipca 2013 r., II SO/Lu 72/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 11 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku E. L. w przedmiocie wymierzenia grzywny Burmistrzowi Miasta K. za nieprzekazanie w terminie do sądu skargi dotyczącej udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.

Skład

Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski przewodniczący

Uzasadnienie

E. L. w skardze z dnia 27 marca 2013 r. na bezczynność Burmistrza Miasta K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (zarejestrowanej pod sygn. II SAB/Lu 249/13) wniosła o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie nieprzekazanie w ustawowym terminie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału wniosek ten wyłączono do odrębnego rozpoznania i wpisano do repertorium SO. W piśmie z dnia 17 kwietnia 2013 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa skargę na bezczynność Burmistrza Miasta K. (k. 6). Następnie skarżąca w piśmie z dnia 27 czerwca 2013 r. oświadczyła, że cofnięcie skargi na bezczynność Burmistrza Miasta K. oznacza także cofnięcie zawartego w niej wniosku o wymierzenie grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (k. 15).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") jeżeli ustawy tak stanowią, postępowanie sądowe wszczyna się na wniosek. Do grupy wniosków wszczynających postępowanie należy wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. W myśl art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku (wszczynającego postępowanie) stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

Stosownie do unormowania art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę (wniosek wszczynający postępowanie). Cofnięcie skargi (wniosku wszczynającego postępowanie) wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi (wniosku wszczynającego postępowanie) za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (wniosek). W ocenie Sądu, cofnięcie w niniejszej sprawie wniosku o wymierzenie organowi grzywny jest dopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a., gdyż nie występują przesłanki wyłączające jego skuteczność. Ponieważ cofnięcie wniosku o wymierzenie grzywny oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. – postępowanie zainicjowane tym wnioskiem należy umorzyć.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.