Uzasadnienie
J. B. i M. B. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi na bezczynność tego organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W dniu 17 czerwca 2015 r. uiścili wpis od wniosku.
Następnie w dniu 4 października 2015 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożyli pismo zatytułowane "Wniosek o cofnięcie skargi", w którym oświadczyli, że w związku z tym, że została im udostępniona żądana informacja "wnoszą o wycofanie skargi" ww. sprawie (k. 27 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Ponadto art. 64 § 3 wskazuje, że do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z pisma skarżących z dnia 4 października 2015 r. wynika, że cofają skargę (wniosek) w przedmiotowej sprawie.
Zdaniem sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. O zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.