Postanowienie WSA w Lublinie z 9 lipca 2007 r., II SO/Lu 9/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 9 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata p o s t a n a w i a oddalić wniosek

Skład

Sędzia NSA Leszek Leszczyński przewodniczący

Uzasadnienie

J. K. na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniósł o zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Jak wynika z treści wniosku sprawa, w związku z którą wnioskujący żąda przyznania prawa pomocy dotyczy bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie przyznania świadczeń emerytalno - rentowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania (sądowoadministracyjnego - przyp. Sądu) lub w jego toku. Prawo pomocy jest, więc nierozerwalnie związane z postępowaniem sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że prawo pomocy może być przyznane tylko w toku postępowania sądowoadministracyjnego jak i przed jego wszczęciem, ale jedynie wówczas, gdy może być ono skutecznie zainicjowane na przykład wówczas, gdy dotyczyć ma ono aktu lub czynności bądź bezczynności)mogącej być przedmiotem rozpoznania sądu administracyjnego.

Jak wynika z treści wniosku J. K żąda przyznania prawa pomocy w związku z zamiarem skarżenia bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Artykuł 83 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.) ustanawia zasadę zgodnie, z którą odwołanie do sądu przysługuje w razie niewydania (przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych - przyp. Sądu) decyzji w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia. Zgodnie z art. 4778 i następnymi ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ze zm.) właściwym w sprawie, o której mowa wart. 83 ust. 3 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest sąd powszechny. Wniosek o świadczenie emerytalno – rentowe mieści się w kategorii wniosków o świadczenia. Tak, więc właściwym do rozpoznania odwołania w sprawie bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczącego świadczeń lub innych roszczeń jest sąd powszechny. Objęcie bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawach świadczeń lub innych roszczeń kognicją sądu powszechnego wyklucza możliwość wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w tym zakresie, co jednocześnie stanowi przeszkodę uniemożliwiającą przyznanie J. K. prawa pomocy w związku zamiarem skarżenia przez niego bezczynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w sprawie świadczenia emerytalno - rentowego.

Z tych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 i art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia