Postanowienie WSA w Lublinie z 9 maja 2018 r., II SO/Lu 9/18

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 9 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku K. K. o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za nieprzekazanie do Sądu skargi w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Dyrektorowi grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; II. zasądzić od Dyrektora na rzecz K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Skład

Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak

Uzasadnienie

K.K. złożył w dniu 16 marca 2018 r. (data wpływu do organu) wniosek o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w ustawowym terminie skargi z dnia 6 lutego 2018 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Wyjaśnił, że termin ten - zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz.1764) wynosi 15 dni, natomiast Dyrektor przekazał skargę z dnia 6 lutego 2018 r. po upływie tego terminu tj. w dniu 5 marca 2018 r.

W odpowiedzi na skargę organ, przyznając, że uchybił powyższemu terminowi, gdyż skargę przekazał Sądowi z 12 –dniowym opóźnieniem, wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że okres opóźnienia nie jest tak długi, by uznać, że doszło do naruszenia prawa skarżącego, uzasadniającego wymierzenie grzywny, która powinna być orzekana w przypadkach notorycznego niewywiązywania się z obowiązku przekazania skargi do sądu, a taka sytuacja nie ma miejsca w odniesieniu do z.. Organ podniósł również, że działanie skarżącego, zarówno w zakresie ilości składanych wniosków o informację publiczną, jak i o ukaranie grzywną, jest nadużyciem prawa. Skarżący począwszy od 2011 r. tj. od powstania Z. składa po kilkadziesiąt wniosków o udostępnienie informacji publicznej w ciągu roku. Rozpoznanie tych wniosków jest bardzo czasochłonne ze względu na obszerność i różnorodność żądanych informacji, co dezorganizuje wykonywanie bieżących zadań. Organ podkreślił, że grzywna ma charakter fakultatywny, a więc pomimo opóźnienia w przekazaniu skargi Sądowi, nie ma obowiązku jej orzeczenia, mając na uwadze przedstawione okoliczności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia.

Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p.

Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Należy przy tym wyjaśnić, że grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. – "niezastosowania się do obowiązków" mieści się zatem nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale również zwłoka w jej przekazaniu.

Wniosek K. K. o wymierzenie Dyrektorowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie Sądowi jego skargi z dnia 6 lutego 2018 r. zasługuje na uwzględnienie.

W świetle przytoczonych przepisów, 15-dniowy termin na przekazanie skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę upływał w dniu 21 lutego 2018 r., natomiast skarga została przekazana dopiero w dniu 5 marca 2018 r., co wynika z akt sprawy o sygnaturze II SAB/Lu 10/18 i co nie jest przez organ kwestionowane, a więc z 12 - dniowym opóźnieniem. Powyższe uzasadnia wymierzenie organowi grzywny.

Rozstrzygając w przedmiocie jej wysokości, Sąd wziął pod uwagę niewielki okres opóźnienia oraz to, że organ wykonał przewidziany w ustawie obowiązek w sposób umożliwiający rozpoznanie sprawy jeszcze przed złożeniem wniosku o wymierzenie grzywny. W tej sytuacji odpadła funkcja dyscyplinująca grzywny, a jej uiszczenie w ustalonej kwocie zapobiegnie naruszeniom prawa w przyszłości.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.