Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 13 grudnia 2006 r., sygn. akt II SO/Ol 10/06

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący
Sędzia WSA Marzenna Glabas sprawozdawca
Sędzia WSA Katarzyna Matczak
Ewa Rychcik protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r.
Sprawa
sprawy z wniosku P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu za nieprzekazanie całości akt administracyjnych do sprawy o sygnaturze akt II SA/Ol 119/06 - w przedmiocie stypendium unijnego oddala wniosek. WSA/wyr.1 - sentencja wyroku

Uzasadnienie

W dniu 27 września 2006r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 119/06 ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia "[...]", umarzającą postępowanie w sprawie stypendium unijnego, skarżący złożył wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzesłanie kompletnych akt administracyjnych przy przekazaniu skargi do sądu.

W odpowiedzi na wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jego oddalenie. Organ podniósł, iż odpowiedź na skargę P. B. na decyzję z dnia "[...]" przesłał do tutejszego Sądu pismem z dnia 2 lutego 2006r. znak "[...]". Natomiast akta sprawy zostały przesłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przy piśmie z dnia 24 stycznia 2006r. w związku ze skargą P. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego (sygn. akt II SAB/Ol 10/06). Wskazał, iż zażądane akta administracyjne dotyczące wniosku P. B. z dnia 3 marca 2005r.

o stwierdzenie nieważności decyzji Powiatowej Komisji Stypendialnej dla Studentów w przedmiocie niezakwalifikowania do przyznania stypendium unijnego, zakończonej decyzją ostateczną Kolegium z dnia "[...]" ("[...]") oraz zażalenia skarżącego na bezczynność Starosty z dnia 28 lipca 2005r., zostały przesłane do Sądu pismem z dnia 10 października 2006r. Organ podkreślił, iż postępowania we wskazanych sprawach prowadzone były poza sprawą główną o sygn. akt "[...]".

W konkluzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, iż odpowiedź na skargę przesłało w terminie, akta administracyjne były w posiadaniu Sądu, a ponadto na wezwanie Sądu uzupełniło akta administracyjne w żądanym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje

Zgodnie z art.

54. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie zasadnym jest wskazać, iż wniosek o wymierzenie grzywny wszczyna postępowanie pozostające w związku z toczącym się już postępowaniem sadowoadministracyjnym. Z przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika wprost, iż rozpoznanie przedmiotowego wniosku powinno nastąpić w formie postanowienia, które jest formą orzeczenia sądowego, przeznaczoną do rozstrzygnięcia kwestii dotyczących samego postępowania oraz wszelkich kwestii wpadkowych powstałych w toku postępowania. Wprawdzie w niniejszej sprawie Sąd wyrokiem oddalił wniosek skarżącego, jednakże o tym czy konkretne orzeczenie sądu ma charakter wyroku, czy też postanowienia, decyduje treść rozstrzygnięcia, a nie forma, którą nadał mu sąd. Tak więc orzeczenie zawierające rozstrzygnięcie co do istoty sprawy sądowoadministracyjnej jest w rzeczywistości wyrokiem, choćby sąd nazwał je wadliwie postanowieniem i odwrotnie – jeśli sąd w określonej kwestii, dla rozstrzygnięcia której przewidziana jest forma postanowienia, rozstrzyga wyrokiem, to rozstrzygnięcie to nie traci charakteru postanowienia.(por.

T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, 2005r. wyd. LexisNexis, s. 493 oraz uchwałę połączonych Izb SN z 6.03.1972r., III CZP 27/71, OSNCP 1973, nr 1, poz. 1).

Zgodnie z treścią art.163 § 1 p.p.s.a.postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, jeżeli podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom.

Przechodząc do istoty sprawy należy zauważyć, iż w literaturze przedmiotu występują rozbieżności co do potrzeby wymierzania organowi grzywny, w sytuacji, gdy przed zastosowaniem tej sankcji organ wykonał ciążące na nim obowiązki. Część komentatorów jak np. J.P. Tarno, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek stoi na stanowisku, iż ponieważ grzywna ma dyscyplinować organ do przesłania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami i stanowiskiem organu, dopełnienie przez organ tego obowiązku, choćby z uchybieniem terminu, ale zanim sąd orzeknie w sprawie wymierzenia grzywny, czyni postępowanie w przedmiocie jej wymierzenia bezprzedmiotowym i należy je umorzyć.

Jednakże w doktrynie wyrażany jest również pogląd, który Sąd w składzie rozpatrującym niniejszą sprawę podziela, że wniosek skarżącego należy merytorycznie rozpatrzyć, niezależnie od momentu wykonania przez organ ciążącego na nim z mocy art. 54 § 2 p.p.s.a. obowiązku. Nie ma podstaw bowiem do przyjęcia, że w omawianej sytuacji sąd nie może takiego wniosku uwzględnić i wymierzyć organowi grzywny.

W ocenie Sądu wymierzenie organowi grzywny nie ma jedynie na celu dyscyplinowanie organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.Sformułowanie art. 55 § 1 p.p.s.a "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. T Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska we wskazanej powyżej publikacji, s. 259).

Należy ponadto zauważyć, iż cytowany przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy tj.: przyczyny niewypełnienie obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.

W rozpoznawanej sprawie Sąd oddalił wniosek P. B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczego za nieprzekazanie całości akt administracyjnych do sprawy o sygnaturze akt

II SA/Ol 119/06, bowiem, przyjmując nawet za trafne stanowisko skarżącego, iż organ ten uchybił obowiązkom wskazanym w art. 54 § 2 p.p.s.a., to uchybienie to, zostało niezwłocznie naprawione.

Należy podkreślić, iż akta administracyjne w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu stypendium unijnego, w momencie zaskarżenia przez niego decyzji SKO z dnia "[...]" znajdowały się już w posiadaniu Sądu, w związku z rozpoznawaniem skargi P. B. na bezczynność tego organu. Kolegium w ustawowym terminie przesłało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie skargę P. B. wraz ze swoim stanowiskiem. Ponadto niezwłocznie na wezwanie Sądu organ nadesłał żądane akta administracyjne, które miały związek z przedmiotem skargi, jednak dotyczyły odrębnych postępowań.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.