Uzasadnienie
W dniu 10 czerwca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek P. B. o wymierzenie Dziekanowi Wydziału A Uniwersytetu A grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu pisma wnioskodawca wskazał, że w dniu 27 kwietnia 2013 r. nadał za pośrednictwem poczty skargę na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej. Jednakże organ skargi tej nie przekazał Sądowi w terminie.
W odpowiedzi na wniosek Dziekan Wydziału A Uniwersytetu A przesłał do Sądu skargę P. B.. Organ poinformował ponadto, że wniosek skarżącego o udostępnienie treści decyzji administracyjnej w części dotyczącej imienia i nazwiska członków Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej został w całości uwzględniony i w dniu 20 maja 2013 r. wysłano wnioskodawcy żądaną informację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym w myśl § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie jednak do treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że: przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Niezastosowanie się do tego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Na mocy powołanego przepisu art. 54 § 2 organ musi w terminie przekazać skargę do sądu, nawet jeśli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona. Nieprzekazanie skargi sądowi zamyka bowiem stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Swoje stanowisko w kwestii niedopuszczalności lub bezzasadności skargi organ może zawrzeć w odpowiedzi na skargę, a jedynie sąd administracyjny jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi i zasadności jej zarzutów. Żądanie wymierzenia organowi grzywny jest środkiem służącym stronie w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga.
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego, który "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu z jednej strony zdyscyplinowanie organu, a z drugiej stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W niniejszej sprawie skarga P. B. na bezczynność Dziekana Wydziału A Uniwersytetu A w załatwieniu wniosku o udzielenie informacji publicznej wpłynęła do organu w dniu 6 maja 2013 r. Oznacza to, że skarga ta winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był adresatem pisma, najpóźniej dnia 21 maja 2013 r. Tymczasem skarga do Sądu została przekazana dopiero 19 czerwca 2013 r. i to po wniesieniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Organ nie wyjaśnił także z jakich powodów nie przekazał w terminie skargi do sądu.
Wymierzenie grzywny jest więc niewątpliwie uzasadnione.
W przekonaniu Sądu ustalona jej wysokość jest adekwatna do stopnia naruszenia przez organ administracji obowiązku ustawowego określonego w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a i spełni swoje cele w zakresie zdyscyplinowania organu do należytego jego wypełniania. Sąd wziął ponadto pod uwagę, że Dziekan Wydziału A Uniwersytetu A przekazał skarżącemu w dniu 20 maja 2013 r. żądaną informację, a skarżący wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Ol 68/13 ze skargi na bezczynność organu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.