Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że w dniu 13 czerwca 2013r. wpłynął do Sądu wniosek F. W. o wymierzenie Staroście S. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu pisma wnioskodawca wskazał, że w dniu 13 maja 2013r. do Starosty wpłynęła skarga na bezczynność i nieuzasadnioną zwłokę, która to skarga została zaadresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Jednakże organ skargi tej nie przekazał Sądowi w terminie.
W odpowiedzi na wniosek organ zwrócił się o nieuwzględnienie żądania skarżącego i niewymierzanie organowi grzywny. Organ załączył do swojego pisma m.in. odpowiedź na skargę strony skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym w myśl § 2 tego przepisu organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, a nie 7 dni jak wskazuje błędnie skarżący w swoim wniosku.
Niezastosowanie się do tego obowiązku uzasadniać może wymierzenie organowi przez sąd, na wniosek skarżącego, w trybie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywny w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Na mocy powołanego przepisu art. 54 § 2 organ musi w terminie przekazać skargę do Sądu, nawet jeśli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona. Nieprzekazanie skargi sądowi zamyka bowiem stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Swoje stanowisko w kwestii niedopuszczalności lub bezzasadności skargi organ może zawrzeć w odpowiedzi na skargę, a jedynie sąd administracyjny jest uprawniony do oceny dopuszczalności skargi i zasadności jej zarzutów. Żądanie wymierzenia organowi grzywny jest środkiem służącym stronie w razie przewlekłości działania organu, za pośrednictwem którego została wniesiona skarga.
Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. nie obliguje sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego, który "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, iż przy rozstrzygnięciu wniosku należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma na celu z jednej strony zdyscyplinowanie organu, a z drugiej stanowi sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
W niniejszej sprawie skarga F. W. na bezczynność organu wpłynęła do Starosty S. w dniu 13 maja 2013r. Oznacza to, że skarga ta winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był adresatem pisma, najpóźniej w dniu 12 czerwca 2013 r. Tymczasem skarga do Sądu została przekazana dopiero 1 lipca 2013 r. (akta sądowe, k. – 19, koperta – data stempla pocztowego) i to po wniesieniu przez skarżącego wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Organ nie wyjaśnił także z jakich powodów nie przekazał w terminie skargi do sądu.
Wymierzenie grzywny jest więc niewątpliwie uzasadnione.
W przekonaniu Sądu ustalona jej wysokość jest adekwatna do stopnia naruszenia przez organ administracji obowiązku ustawowego określonego w przepisie art. 54 § 2 p.p.s.a i spełni swoje cele w zakresie zdyscyplinowania organu do należytego jego wypełniania w przyszłości. Sąd wziął pod uwagę, że uchybienie terminu przez organ nie było znaczne, a skarga wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę, została ostatecznie przesłana do sądu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.