Uzasadnienie
We wniosku z dnia "[...]", złożonym na urzędowym formularzu, A. L., określając przedmiot zaskarżenia jako decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]", wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika. W rubrykach nr 5 i 9 podniósł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku dla swego utrzymania, gdyż utrzymuje się z zasiłku stałego, nigdzie nie pracuje, "[...]". Na lekarstwa powinien wydawać ok. "[...]" miesięcznie i więcej. Mieszka w mieszkaniu matki, z którą nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego. "[...]". Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Źródłem jego dochodu jest zasiłek stały w kwocie 444 zł.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego wniosku (poprzez wypełnienie lub skreślenie rubryki nr 6) oraz do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, wnioskodawca przedłożył uzupełniony wniosek, oświadczając, iż prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Złożył ponadto pismo procesowe z dnia "[...]", w którym precyzując zakres swojego żądania, oświadczył, iż wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Opisując sytuację majątkową, finansową oraz "[...]" matki wskazał, iż nie jest ona w stanie udzielić mu pomocy w sfinansowaniu kosztów postępowania sądowego. Do przedmiotowego pisma wnioskodawca załączył kserokopie: pisma "[...]" Ośrodka Pomocy Społecznej w K. z dnia "[...]", potwierdzającego, iż jest on stałym świadczeniobiorcą Ośrodka od "[...]" i wskazującego, iż korzysta on z zasiłku stałego oraz zasiłków celowych na dożywianie, środki czystości i leki, a także dwóch decyzji w przedmiocie przyznania zasiłku celowego oraz decyzji, stanowiącej przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia zawodowego pełnomocnika.
Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 powołanej ustawy, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż sytuacja finansowa wnioskodawcy jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej – zasiłku stałego oraz zasiłków celowych. Mając na uwadze wysokość środków pieniężnych, jakimi dysponuje wnioskodawca oraz tytuł, z jakiego pochodzą, nie można zatem uznać, że byłby on w stanie ponieść koszty związane z ustanowieniem radcy prawnego bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Wnioskodawca nie posiada również żadnych środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie. Nie może też liczyć na pomoc finansową matki w tym zakresie.
W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.