Uzasadnienie
We wniosku, złożonym przed wniesieniem skargi w sprawie zasiłku celowego, D.P. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawca prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. W rubryce nr 10 wykazał dochód z tytułu zasiłku stałego w kwocie 529 zł, natomiast w rubrykach nr 5 i 11 dodał, iż jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, wskazał wysokość miesięcznych wydatków (lekarstwa - 380 zł, "pranie i środki czystości" - 28 zł, "komputer i drukowanie" - 28 zł, "przejazdy dojazdy" - 50 zł) oraz podniósł, że nie ma środków "na lekarstwa lub żywność".
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, wnioskodawca zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje jedynie kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną wnioskodawcy stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku koniecznego dla niego utrzymania. Zauważyć należy, iż podstawowym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest zasiłek stały w kwocie 529 zł. Mając na uwadze jego wysokość, za obiektywnie niemożliwe uznać należy natomiast zabezpieczenie z tego źródła środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych kosztów postępowania, a wnioskodawca nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, należało orzec jak w sentencji.