Postanowienie WSA w Olsztynie z 12 kwietnia 2006 r., II SO/Ol 2/06

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2006 r.

Sprawa

sprawy z wniosku L. i J. H. na działalność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie ukarania grzywną za uchybienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku ze skargą na decyzję "[...]" z dnia "[...]" r. w sprawie doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia: L wymierzyć Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę w kwocie 200 zł (dwieście złotych), II. zasądzić od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz L. i J. H kwotę 158 zł (sto pięćdziesiąt osiem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Sędzia WSA Zbigniew Ślusarczyk przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Adam Matuszak Asesor WSA Katarzyna Matczak przewodniczący
Urszula Wojciechowska protokolant

Uzasadnienie

Wnioskiem z 20 stycznia 2006 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego L. i J. H. wnieśli o wymierzenie Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego grzywnę na podstawie art. 55 § l ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej jako p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, póz. 1270, ze zm.). za niezastosowanie się do obowiązku o którym mowa w art. 54 § 2 tej ustawy tj. nie przekazanie sądowi ich skargi z dnia 5.06.2004 r. (doręczonej WINB w dniu 8.06.2004 r.) na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7.05.2004 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

W odpowiedzi na wniosek Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jego oddalenie. Podał że uznał skargę L. i J. H. z dnia 5.06.2004 r. za zasadną i na mocy przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wydał dnia 30 czerwca 2004 r. decyzję reformatoryjną uchylającą decyzję własną z dnia 7.05.2004 r. oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta E. z dnia 29.03.2004 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu i uwzględnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 7.04.2004 r. co w całości uwzględniło żądania skarżących. Zdaniem WINB działania podjęte przez organ były zgodne z przepisami p.p.s.a. w związku z czym nie zachodziła potrzeba przekazywania skargi sądowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ II instancji w dniu 7 maja 2004 r. wydał decyzję znak: "[...]" umarzającą postępowanie odwoławcze wszczęte na skutek wniesionego przez L. i J. H. odwołania z dnia 7.04.2004 r. od decyzji nr "[...]" Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta E. z dnia 29.03.2004 r. nakazującej w trybie art. 51 ust l pkt 2 i 3 Prawa budowlanego inwestorowi budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej przy ul. "[...]" w E., wykonanie określonych czynności w celu legalizacji wybudowanej budowli i uzyskania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych po spełnieniu wymienionych w w/w decyzji czynności. Na powyższą decyzję WINB L. i J. H. w dniu 8.06.2004 r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem WINB, domagali się jej uchylenia i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy włączenia ich do prowadzonego postępowania na prawach strony.

WINB uznając przedmiotową skargę za zasadną na podstawie art. 54 § 3 oraz art. 145 § l pkt l "b" p.p.s.a. wydał dnia 30 czerwca 2004 r. - decyzję reformatoryjną uchylającą decyzję własną z dnia 7.05.2004 r. "[...]" oraz decyzję PINB dla miasta E. z dnia 29.03.2004 r. "[...]" i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia ze wskazaniem zapewnienia stronom czynnego udziału w postępowaniu i uwzględnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu z dnia 7.04.2004 r. co w ocenie WINB w całości uwzględniało żądania skarżących.

Do chwili wydania orzeczenia przez Sąd, skargi L. i J. H. z 8.06.2004 r. WINB nie przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, który był adresatem skargi, a skarżący skargi tej nie cofnęli uznając, że nie została uwzględniona w całości.

Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości od dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ niezależnie od czasu w jakim ma to miejsce (bezpośrednio po jej wpłynięciu czy też znacznie później), nie zwalnia jednak organu od jej przekazania sądowi niezależnie od tego, czy decyzja wydana w ramach autokontroli została zaskarżona czy też nie, organ po wydaniu decyzji w trybie autokontroli jest zobowiązany do wykonania czynności przewidzianych w art. 54 § 2 ppsa, szczególnie gdy skarżący twierdzą, że skarga nie została uwzględniona w całości, jak to jest w niniejszej sprawie. Bezspornym jest w sprawie, że skarga do dnia wydania orzeczenia przez Sąd nie została do Sądu przekazana.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że spełnione zostały przesłanki wskazane w art. 55 § l p.p.s.a. do uwzględnienia wniosku L. J. H. i wymierzenia organowi grzywny, który nie wywiązał się z nałożonych na niego obowiązków.

Sąd wymierzając grzywnę, której granice określone są w art. 154 § 6 p.p.s.a. wziął pod uwagę znaczny upływ czasu od kiedy to skarga winna być przekazana do sądu. Jednak grzywnę orzeczono w stosunkowo niskiej wysokości. Wpływ na to miała przyczyna, która legła u podstaw działania organu. Organ stał na stanowisku, że uwzględnienie skargi w trybie autokontroli powoduje zbędność przekazania skargi sądowi. Jest to wynik niezbyt klarownych przepisów regulujących tę kwestię, co w pewnym stopniu usprawiedliwiało organ, a jednocześnie musiało wpłynąć na wysokość orzeczonej grzywny.

Zwrot kosztów postępowania dla wnioskodawców tj. wpisu i kosztów dojazdu do sądu, orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.