Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wpłynął wniosek H.K. o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego w postępowaniu, które dotyczyć ma decyzji odmawiającej umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Wnioskujący oświadczył, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z konkubiną. Są bezrobotni, utrzymują się z nielicznych prac dorywczych, pomocy rodzin i korzystają z pomocy społecznej. Nie posiadają majątku.
Do wniosku dołączone zostały kopie komorniczych wezwań do zapłaty i wydania lokalu, informacji w sprawie lokalu socjalnego, wyroku karnego i wezwania na posiedzenie w przedmiocie zarządzenia wykonania kary pozbawienia wolności.
Wobec powyższego stwierdza się, co następuje:
Ponieważ w postępowaniu, którego dotyczy wniosek, strona nie będzie miała obowiązku uiszczenia kosztów sądowych [z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami; w skrócie: p.p.s.a.)], w zakresie rozstrzygnięcia pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie na rzecz osoby fizycznej profesjonalnego pełnomocnika następuje na jej wniosek - który może być złożony również przed wszczęciem postępowania sądowego (art. 243 § 1 p.p.s.a.) - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Informacje poświadczone przez wnioskującego, znajdujące potwierdzenie w dostarczonych przez Kolegium aktach postępowania administracyjnego, uzasadniają przekonanie, iż znajduje się on w tego rodzaju sytuacji. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.