Postanowienie WSA w Olsztynie z 1 lutego 2013 r., II SO/Ol 2/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 1 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku I.Ż. w przedmiocie wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w G. postanawia odrzucić wniosek.

Skład

Sędzia WSA Ewa Osipuk przewodnicząca

Uzasadnienie

I.Ż. złożył do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie grzywny Prezesowi Sądu Rejonowego w G. za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na bezczynność Prezesa Sądu.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 10 stycznia 2013 r., skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych wniosku, przez nadesłanie 1 egzemplarza wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, pod rygorem odrzucenia wniosku.

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 stycznia 2013 r. Zatem termin do nadesłania odpisu wniosku upływał w dniu 21 stycznia 2013 r.

Odpowiadając na wezwanie, skarżący przekazał do Sądu w dniu 16.01.2013 r., wniosek w formie elektronicznej i wniósł o jego wydrukowanie i uwierzytelnienie.

Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, skarżący nie nadesłał zaś w wyznaczonym terminie odpisu wniosku zgodnie z wezwaniem.

Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadku, gdy strona nie może się podpisać. Wówczas pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, z wymienieniem przyczyny, dla której strona sama się nie podpisała – art. 46 § 4 p.p.s.a.; jednak przypadek taki w tej sprawie nie występuje.

Aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musi istnieć stosowny przepis we wskazanym akcie prawnym. W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz.U. Nr 130, poz. 1450 z późn. zm.), bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX tej ustawy znajdują się też przepisy zmieniające między innymi przepisy Kodeksu cywilnego – art. 60, art. 78 § 1 i § 2, dopuszczając możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej.

Ponadto, zgodnie z przepisami art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a (zmienionymi w art. 36 pkt 3 i 5 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne - Dz. U. Nr 64, poz. 565 z późn. zm.), dopuszcza się możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa.

Natomiast w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów Kodeksu cywilnego i Kodeksu postępowania administracyjnego, a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje.

Jak wynika z powyższego, wojewódzki sąd administracyjny, w postępowaniu przez tym sądem nie jest obowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w powołanej ustawie z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09.01.2013 r. sygn. akt I OZ 969/12).

Wobec tego stwierdzić należy, że skoro skarżący nie złożył w terminie – pomimo wezwania - egzemplarza wniosku własnoręcznie podpisanego lub odpisu wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem, to wniosek taki należało uznać za obarczony brakiem formalnym, skutkującym jego odrzucenie.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek należało odrzucić.