Postanowienie WSA w Olsztynie z 9 marca 2020 r., II SO/Ol 2/20

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie

Rozpoznanie

w dniu 9 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku K.S. o wymierzenie Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego... grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia 1) wymierzyć Dyrektorowi Liceum Ogólnokształcącego... grzywnę w wysokości 50 zł (pięćdziesiąt złotych) za nieprzekazanie skargi, 2) zasądzić od Dyrektora Liceum Ogólnokształcącego... na rzecz wnioskodawcy kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Sędzia WSA Adam Matuszak przewodniczący

Uzasadnienie

K.S. dalej: Skarżący) 31 stycznia 2020 r. skierował do Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie Dyrektorowi "[...]" (dalej: Organ) grzywy w maksymalnej określonej w ustawie wysokości w związku z nieprzekazaniem w terminie skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Podniósł, iż skargę do Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniósł za pośrednictwem Organu w dniu 15 stycznia 2020 r. i do czasu złożenia wniosku nie została ona przekazana do właściwego sądu.

W odpowiedzi na wniosek Organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny i zasądzenia od Organu kosztów postępowania. Wskazał, że wbrew twierdzeniom Skarżącego udzielił informacji stanowiących informację publiczną, a po analizie skargi poszerzył zakres odpowiedzi, zatem nie można uznać, że doszło do bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przy czym, art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429) stanowi, że skargi w sprawach dotyczących udostępnienia informacji przekazuje się wraz z aktami i odpowiedzią na skargę w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania w terminie skargi, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 p.p.s.a.).

Grzywna wymierzana organom, które uchybiają terminowi przekazania sądowi skargi wraz z uporządkowanymi aktami ma charakter dyscyplinująco-restrykcyjny. Jej funkcją jest doprowadzenie do przekazania przez organ skargi wraz z aktami sprawy. Rolą grzywny jest jednak również funkcja prewencyjna, która ma zapobiegać przyszłym naruszeniom prawa przez organ. Z tego względu sąd może orzec grzywnę również jeśli po złożenia wniosku, a przed jego rozpatrzeniem doszło do przekazania skargi (porównaj postanowienie NSA z 5 lipca 2006 r., sygn. akt II OSK 1024/06, dostępna pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA oraz uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GSK 3/09, CBOSA, jak również T. Woś, H.Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 381).

Jak wynika z akt sprawy, skarga wpłynęła do Organu 15 stycznia 2020 r. Zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami, Organ obowiązany był przekazać ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 15 dni, to jest do 30 stycznia 2020 r. Tymczasem skarga wraz z aktami sprawy została przekazana 24 lutego 2020 r., co stanowi niewątpliwie przekroczenie terminu.

Orzekając grzywnę w wysokości 50 zł Sąd wziął pod uwagę, iż przekroczenie terminu przekazania skargi nie było znaczne, a w dacie rozpatrywania wniosku o wymierzenie grzywny Organ dopełnił już ciążących na nim obowiązków. Jednocześnie wymierzenie grzywny powinno wpłynąć na Organ dyscyplinująco i skłonić do większej dbałości w dochowywaniu terminów w przyszłości.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 200 p.p.s.a. w pkt. 2 sentencji postanowienia