Uzasadnienie
M. C. (dalej jako: "wnioskodawca") złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosek o wymierzenie Warmińskiemu Związkowi Gmin grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. Załączył dowód uiszczenia opłaty od wniosku w kocie 100 zł.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z 4 września 2026 r. wnioskodawca został wezwany do nadesłania odpisu wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie doręczone zostało skutecznie wnioskodawcy 2 października 2026 r. (k. 14 akt sądowych).
Wyznaczony termin do uzupełnienia wniosku upłynął bezskutecznie 9 października 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności wniosku poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jego wniesienia.
Stosownie do art. 64 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") wniosek powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a).
Ogólne warunki wnoszenia pism procesowych określa art. 47 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Zgodnie z tym unormowaniem każde pismo powinno zawierać odpisy, a liczba odpisów jest uzależniona od liczby osób uczestniczących w postępowaniu (por. postanowienie NSA z 13 września 2023 r., sygn. akt I GZ 254/23, publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA")
W myśl z art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jeżeli skarga strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia.
W niniejszym postępowaniu sądowym stroną postępowania, prócz wnioskodawcy, jest organ, któremu zarzucono nieprzekazanie skargi na bezczynność. Wobec tego do wniosku prawidłowo powinien zostać dołączony jeden odpis wniosku z załącznikami.
Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braku formalnego wniosku oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, wnioskodawca nie przedłożył wymaganego dodatkowego odpisu wniosku, co w świetle przytoczonych przepisów obligowało Sąd do odrzucenia wniosku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.
Stanowisko to jest zgodne z poglądem wyrażonym w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, publ. w CBOSA, w której przyjęto, że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
O zwrocie uiszczonego wpisu od wniosku w kwocie 100 zł orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.