Uzasadnienie
Zanim Wojewoda "[...]" przekazał Sądowi skargę G.W. na swą decyzję, wpłynął wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych. Podał on, iż od 1996 r. jest na rencie, która z powodu potrąceń świadczeń alimentacyjnych jest mu wypłacana w kwocie 324,07 zł miesięcznie (kopia decyzji ZUS w załączeniu). Nie przeżyłby bez pomocy bliskich. Stan zdrowia uniemożliwia mu poprawę swej sytuacji poprzez podjęcie zatrudnienia. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy o wymeldowanie, wnioskodawca ma przyznane uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego.
Mając za podstawę podane informacje należy stwierdzić, iż wnioskodawca znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.