Uzasadnienie
W. P. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na nie załatwienie przez Wójta Gminy jego wniosku z dnia 4 listopada 2009r. o wszczęcie postępowania w sprawie zapłaty na rzecz Gminy D. kwoty 3600,- zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za zasadne i postanowieniem z dnia "[...]", w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego(Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) wyznaczyło Wójtowi Gminy trzydziestodniowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy.
W dniu 20 września 2010r. W. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem Wójta Gminy, skargę na bezczynność tego organu w załatwieniu sprawy, o której mowa w wymienionym postanowieniu z dnia 12 lutego 2010r., na dowód czego dołączył kserokopię skargi opatrzoną datą wpływu do organu. Fakt wniesienia skargi za pośrednictwem organu potwierdził, nadesłany przez Wójta Gminy i poświadczony za zgodność z oryginałem, wypis z książki korespondencyjnej, z którego wynika, iż skarga W. P. datowania 16 września 2010r. wpłynęła do organu 20 września 2010r.
Z urządzeń ewidencyjnych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wynika, że skarga ta dotychczas nie została Sądowi przekazana.
Wójt Gminy wniósł o oddalenie wniosku i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu swego stanowiska organ podał, że kwota 3600,- zł przypada Gminie D. tytułem kosztów procesu zasądzonych od W. P. w sprawie cywilnej, które są egzekwowane w drodze egzekucji sądowej. Z uwagi na to, że sprawa zapłaty tych kosztów nie jest sprawą z zakresu administracji publicznej, wniosek skarżącego o wszczęcie postępowania w sprawie zapłaty tychże kosztów nie mógł być załatwiony w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez wydanie decyzji. Zatem żądanie wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny nie znajduje podstawy faktycznej ani prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest zasadny.
Zgodnie z art.54 § 1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami, dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z regulacji tej nie wynika, że to organ administracji publicznej jest adresatem skargi i do jego kompetencji należy ocena dopuszczalności skargi lub jej zasadności. Stosownie bowiem do treści art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W niniejszej sprawie skarga W. P. na bezczynność Wójta Gminy w rozpoznaniu wniosku z dnia 4 listopada 2009r. wpłynęła do organu 20 września 2010r. Oznacza to, że skarga winna być przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który był adresatem pisma, najpóźniej dnia 20 października 2010 r. Tymczasem, jak wynika z urządzeń ewidencyjnych tutejszego Sądu skarga ta dotychczas nie została adresatowi przekazana. Jest to działanie niedopuszczalne. Organ nie może przetrzymywać skargi na bezczynność i musi ją w terminie przekazać do sądu, nawet jeśli jego zdaniem skarga jest niedopuszczalna lub nieuzasadniona. Stanowisko w kwestii niedopuszczalności lub bezzasadności skargi organ może zawrzeć w odpowiedzi na skargę a nie w nieuprawnionym działaniu, polegającym na powstrzymywaniu się od przekazania skargi sądowi. Jedynie sąd administracyjny jest bowiem uprawniony do oceny dopuszczalności skargi i zasadności jej zarzutów.
Nie przekazanie skargi sądowi zamyka natomiast stronie drogę do sądowoadministracyjnej kontroli działalności organu administracji publicznej. Wymierzenie organowi grzywny ma charakter fakultatywny. Sankcję tę sąd może zastosować w zależności okoliczności faktycznych konkretnej sprawy. W rozpoznawanej sprawie wymierzenie organowi grzywny znajduje uzasadnienie z uwagi na znaczne przekroczenie terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. i fakt, że obowiązek określony tym przepisem nadal nie został przez organ wykonany. Zachodzi zatem potrzeba wymierzania grzywny w celu zdyscyplinowania organu do wykonania obowiązku przekazania skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, gdyż organ obowiązkowi temu nadal uchybia. Wymierzona grzywna w tej sytuacji stanowi represję za nie przekazanie Sądowi skargi W. P. z dnia 20 września 2010r., ale ma także funkcję dyscyplinującą organ do wykonania obowiązku oraz funkcję prewencyjną, służącą zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości.
Jeśli chodzi o wysokość wymierzonej grzywny, to jest ona współmierna do stwierdzonego przez Sąd uchybienia organu i mieści się ona w granicach określonych w art. 154 § 6 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, iż ustalenie wysokości wymierzonej grzywny pozostawione zostało miarkowaniu Sądu, a jedynie jej górną granicę określono w art. 154 § 6 p.p.s.a., który stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Sąd określając wysokość grzywny, bierze pod uwagę takie elementy, jak charakter sprawy, okres pozostawania przez organ w bezczynności oraz podjęte w danej sprawie przez organ działania w celu załatwienia sprawy. Sąd orzekający uznał, iż w okolicznościach niniejszej sprawy, wymierzona grzywna w kwocie 500,- zł będzie stanowić adekwatną dolegliwość za nie wykonanie ustawowego obowiązku przekazania skargi oraz wpłynie na prawidłowe działanie organu w przyszłości.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wymierzył organowi grzywnę w granicach określonych w art. 154 § 6 powołanej ustawy