Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że A. Z. (dalej: "skarżąca") wniosła 11 sierpnia 2026 r. drogą elektroniczną skargę na uchwałę Rady Gminy Dywity nr XLVIII/380/18 z 30 października 2018 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na obszar działek położonych w sąsiedztwie użytku ekologicznego "Bagno Bażęgi" w obrębie Ługwałd, gmina Dywity.
Skarga ta została przekazana do tutejszego Sądu przez wójta gminy 9 września 2026 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy (k. 74). Sprawa zainicjowana tą skarga została zarejestrowana w tut. Sadzie pod sygn. akt II SA/Ol 708/26.
Na mocy zarządzenia z 9 września 2026 r. (k. 72), wydanego w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 708/26, organ został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni do elektronicznej skrzynki Sądu:
- - skargi z 11 sierpnia 2026 r. w takiej formie jaką organ otrzymał od strony skarżącej, co pozwoli Sądowi na zweryfikowanie podpisu osoby wnoszącej skargę,
- - uwierzytelnionej kopii odpowiedzi na skargę w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego stosownym podpisem.
Wezwanie Sądu zostało wykonane przez organ w zakreślonym terminie (k. 87).
W dniu 14 września 2026 r. skarżąca, powołując art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), wniosła o wymierzenie Radzie Gminy grzywny w wysokości 57.000 zł za nieprzekazanie sądowi skargi z 11 sierpnia 2026 r. w ustawowym terminie, a ponadto o przyznanie na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości 28.500 zł.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, wskazując, że skarga została przekazana do Sądu w postaci papierowej wraz z odpowiedzią na skargę 9 września 2026 r., a zatem z zachowaniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Natomiast czynności podjęte przez organ 21 września 2026 r. stanowiły jedynie wykonanie wezwania Sądu do uzupełnienia materiałów w wymaganej formie i nie było to pierwsze przekazanie skargi.
Postanowieniem z 9 października 2026 r. sygn. akt II SA/Ol 708/26 tutejszy Sąd odrzucił skargę wniesiona przez skarżącą 11 sierpnia 2026 r. W uzasadnieniu tego postanowienia podano, że skarga została wniesiona za pośrednictwem e-doręczeń, których nie stosuje się obecnie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego skarżąca została wezwana – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – do przesłania Sądowi za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej sądu (ePUAP) skargi stanowiącej załącznik Nr 1 do pisma z 11 sierpnia 2026 r., opatrzonej podpisem elektronicznym: kwalifikowanym, zaufanym lub podpisem osobistym. W wykonaniu wezwania skarżąca wniosła skargę stanowiącą załącznik do pisma z 27 września 2026 r., które zostało podpisane elektronicznie. Natomiast załączniki do pisma, w tym skarga nie zostały podpisane podpisem elektronicznym. Z tych przyczyn skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a. "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym". Z art. 54 § 2 p.p.s.a. wynika natomiast (w zakresie relewantnym dla niniejszej sprawy), że organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Postępowanie w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest procesową reakcją na naruszenie prawa przy przekazaniu skargi do sądu, a tym samym naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez sąd. Ratio legis tej regulacji polega zatem na zabezpieczeniu sfery praw i interesów skarżącego przed dezorganizowaniem czy opóźnianiem postępowania sądowoadministracyjnego przez organ administracji publicznej (zob. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Warszawa 2013, s. 328). Przedmiotowa regulacja ma charakter represyjno-dyscyplinujący. Z jednej strony stanowi sankcję za niewykonanie obowiązków przekazania skargi wraz z kompletem akt sądowi, w ściśle określonym terminie, z drugiej zaś dyscyplinuje organ na przyszłość (zob. uchwałę NSA z 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt III OPS 1/23, ONSAiWSA 2024, nr 4, poz. 41).
W okolicznościach niniejszej sprawy nie doszło jednak do naruszenia przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Z akt sprawy wynika, że organ gminy zastosował się do tego obowiązku i z zachowaniem 30-dniowego terminu (tj. 9 września 2026 r.) przekazał Sądowi w postaci papierowej skargę z 11 sierpnia 2026 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy. W zakreślonym przez Sąd terminie wykonał także wezwanie o nadesłanie do elektronicznej skrzynki Sądu: skargi z 11 sierpnia 2026 r. w takiej formie jaką organ otrzymał od strony skarżącej, co pozwoli Sądowi na zweryfikowanie podpisu osoby wnoszącej skargę, a ponadto uwierzytelnionej kopii odpowiedzi na skargę w formie dokumentu elektronicznego opatrzonego stosownym podpisem. Jak trafnie podniósł organ w odpowiedzi na wniosek, czynności organu podjęte w wykonaniu wezwania Sądu nie były pierwszym przekazaniem skargi.
Ponadto czynności te stanowiły uzupełnienie przekazanych dokumentów i pozwoliły Sądowi na ustalenie, że skarga została wniesiona za pośrednictwem e-doręczeń, których nie stosuje się obecnie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro skarżąca nie zachowała właściwego sposobu wniesienia skargi to przekazanie tej skargi w postaci papierowej przez organ nie może być zakwalifikowane jako nienależyte wykonanie obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 166, art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a., sąd oddalił wniosek.