Uzasadnienie
W dniu 24 lutego 2010 r. I.Ż. wystąpił z wnioskiem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o wymierzenie grzywny Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w O. za niezastosowanie się do obowiązku wynikającego z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wnosząc jednocześnie o zwolnienie go od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie, wywodząc w uzasadnieniu, że żądanie wymierzenia grzywny jest nieuzasadnione.
Postanowieniem z dnia 12 maja 2010 r. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż brak staranności skarżącego we wskazaniu wysokości ponoszonych wydatków i uzyskiwanych dochodów uniemożliwił ustalenie rzeczywistej sytuacji finansowej skarżącego i jego rodziny.
Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2010 r. (sygn. I OZ 420/10) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie Sądu.
Zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2010 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a., od którego na podstawie art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r., sygn. akt II FPS 1/08, ONSAiWSA nr 3/2008, poz. 42). Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniosku przewodniczący wzywa wnoszącego do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jego odrzucenia.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącemu dnia 24 czerwca 2010 r.
Termin do usunięcia braków formalnych wniosku upłynął więc z dniem 1 lipca 2010 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił przedmiotowego braku formalnego wniesionego wniosku, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie wniosku.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.