Uzasadnienie
M. O, reprezentowany przez r.pr. A. K., złożył wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie o ukaranie Dyrektora Zespołu Szkolno-Wychowawczego grzywną w maksymalnej wysokości za nieprzekazanie akt sprawy Sądowi.
W odpowiedzi na wniosek Dyrektor Zespołu Szkolno-Wychowawczego wniosła o jego oddalenie. Wyjaśniła, że jest jednoosobowym zespołem zarządzającym, nie posiada pracowników administracji, ani sekretariatu i wszystkie sprawy organizacyjne musi wykonywać samodzielnie. Podała w jakich terminach przebywała na urlopie lub też wykonywała obowiązku służbowe poza Zespołem, wskazując że nie była w stanie odebrać przesyłki z placówki pocztowej.
Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 25 października 2016r. skarżący oświadczył, że cofa wniosek o ukaranie organu grzywną za nieprzekazanie akt sądowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) w razie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Przy czym z mocy art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie skarżący cofnął wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy. Przy czym wskazać należy, że akta te zostały przekazane Sądowi, a przedmiotowa skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Ol 77/16. W związku z tym Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne.
W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek.