Uzasadnienie
W piśmie z dnia 26 kwietnia 2022 r. A.K. (dalej jako: wnioskodawca lub skarżący), zawarł m.in. wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy D. za nieprzekazanie jego skargi z 1 kwietnia 2022 r. na bezczynność i przewlekłość w (nie)rozpoznaniu skargi na uchwałę Rady Gminy D. nr (...) z 25 lutego 2022 r. Skarżący zażądał wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym w górnej granicy zagrożenia ustawowego, obligatoryjnego przyznania od organu na rzecz wnioskodawcy sumy pieniężnej w wysokości połowy określonej w art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, zawiadomienia właściwych organów do rozpoznania petycji, skarg i wniosków, zobowiązania Rady Gminy D. do rozpoznania pisma z 22 lutego 2022 r.
W treści wniosku skarżący podniósł, że w związku z tym, że skarga na bezczynność została wniesiona 1 kwietnia 2022 r. oraz tym, że nic nie wskazuje na to, aby Rada zdążyła podjąć stosowną uchwałę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi, gdyż nie została zwołana sesja Rady na której zostałaby podjęta uchwała w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę wraz z przesłaniem uporządkowanych akt sprawy w terminie 30 dni, wnioskodawca nie czekał upływu 30 dni, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż jest wysoce prawdopodobne, że Sąd nie otrzyma od podmiotu uprawnionego odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Co najwyżej Sąd może je otrzymać od podmiotu nieuprawnionego.
W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wyjaśnił, że pismem z 8 kwietnia 2022 r. wniósł odpowiedź na skargę A. K. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania Rady Gminy D. w sprawie (nie)rozpoznania skargi na uchwałę Rady Gminy D. (...) z 25 lutego 2021 r., która wpłynęła do organu 1 kwietnia 2022 r. Akta i dokumenty, których skarga dotyczyła zostały przesłane do WSA w Olsztynie wraz ze skargą wnioskodawcy wniesioną 22 lutego 2022 r. rozpoznaną w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 227/22. Mając powyższe na uwadze organ wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny.
Pismem z 20 czerwca 2022 r. wnioskodawca wniósł o połączenie niniejszej sprawy ze sprawą II SAB/Ol 102/22 w celu ich łącznego rozpoznania, gdyż pozostają one ze sobą w związku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W § 1a przewidziano, że skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio.
Natomiast stosownie do § 2 tego artykułu, organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula.
Zgodnie zaś z art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że wbrew obowiązkowi określonemu w art. 54 § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł skargę bezpośrednio do sądu administracyjnego. W tej sytuacji skarga została przekazana przez Sąd do organu, zarządzeniem z 1 kwietnia 2022 r., sygn. akt II KD/Ol 18/22 i wpłynęła do organu 1 kwietnia 2022 r. Zatem, od tego dnia należy liczyć termin na wykonanie przez Radę Gminy obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Pełnomocnik organu przekazał skargę do Sądu, wraz z odpowiedzią na skargę, 8 kwietnia 2022 r., a zatem z zachowaniem trzydziestodniowego terminu. Jednocześnie w odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu poinformował Sąd, że organ nie dysponuje aktami sprawy. Akta i dokumenty zostały bowiem przesłane do Sądu wraz ze skargą wnioskodawcy wniesioną 22 lutego 2022 r. rozpoznaną w postępowaniu o sygn. akt II SA/Ol 227/22.
Nie może być więc wątpliwości, że organ wypełnił obowiązek terminowego przekazania skargi do Sądu.
Wprawdzie odpowiedź organu w formie dokumentu elektronicznego została nadesłana do Sądu dopiero 31 maja 2022 r., to jednak ta okoliczność nie może skutkować wymierzeniem grzywny za nieprzekazanie odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy. Pełnomocnik organu bowiem przekazał odpowiedź na skargę w formie dokumentu elektronicznego w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II, reagując w terminie na doręczone mu wezwania.
Odnosząc się do argumentu wnioskodawcy odnoście do niewłaściwego podmiotu przekazującego odpowiedź na skargę, wskazać należy, że co do zasady Gminę przed sądem administracyjnym reprezentuje Wójt, który może udzielić pełnomocnictwa radcy prawnemu. Tak też się stało w ocenianej sprawie. Wbrew twierdzeniom skarżącego skargę wraz z odpowiedzią na skargę przekazał właściwy organ gminy działający przez należycie umocowanego pełnomocnika.
Dodatkowo wskazać należy, że w postępowaniu mającym za przedmiot wymierzenie organowi grzywny sąd bada jedynie, czy organ przekazał do sądu skargę w terminie wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. W postępowaniu o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd może więc orzec jedynie o wymierzeniu grzywny. Sąd nie ma natomiast uprawnień do przyznania od organu na rzecz strony sumy pieniężnej w oparciu o art. 154 § 6 p.p.s.a., czy też zobowiązania organu do rozpoznania wniesionych do niego pism procesowych. Sąd w niniejszej sprawie nie miał też uprawnień do zawiadomienia organów właściwych do rozpoznawania petycji, skarg i wniosków. Stosownie bowiem do treści art. 55 § 3 p.p.s.a. uprawnie takie przysługuje w rażących przypadkach naruszenia obowiązków, o których mowa w § 2 lub w art. 54 § 2, składowi orzekającemu (czyli rozpoznającemu merytorycznie skargę) lub prezesowi sądu.
Ze względu na przedmiot niniejszej sprawy nie było również możliwości połączenia jej ze sprawą II SAB/Ol 102/22, w której rozpoznano skargę wnioskodawcy z 1 kwietnia 2022 r.
Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie wnioskodawca nie znajdował się w sytuacji uzasadniającej wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 166, art. 64 § 3 i art. 55 § 1 p.p.s.a., Sąd oddalił wniosek.