Uzasadnienie
We wniosku z dnia "[...]", L. M. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie zawodowego pełnomocnika z uwagi na skomplikowany i różnorodny charakter sprawy dotyczącej działania/bezczynności Komendanta Powiatowego Policji. W uzasadnieniu wskazała, iż jest osobą samotną, w podeszłym wieku, utrzymującą się z niewielkiej renty, z której ponosi opłaty za mieszkanie, światło, gaz oraz drogie leki, a także dojazdy na rehabilitację.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II, wnioskodawczyni wezwana została do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, wnioskodawczyni przedłożyła wniosek z dnia "[...]", w którym precyzując zakres żądania, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu powołała się na naruszenie jej dóbr osobistych przez Policję. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, wnioskodawczyni prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. Do jej majątku należy mieszkanie o powierzchni "[...]", a źródłem jej dochodu jest renta w kwocie "[...]" brutto.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przedstawiona wyżej sytuacja materialna wnioskodawczyni przemawia za stwierdzeniem, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Mając na uwadze wysokość renty wnioskodawczyni, która stanowi jedyne źródło jej dochodu, nie można uznać bowiem, że z pochodzących z niej środków jest ona w stanie pokryć wszystkie niezbędne wydatki, w tym w szczególności związane z wyżywieniem, leczeniem i rehabilitacją, i jednocześnie poczynić oszczędności, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie chociażby części kosztów postępowania sądowego, bez uszczerbku koniecznego dla niej utrzymania.
Tym samym, za zasadne uznano przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie i na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, orzeczono jak w sentencji.