Uzasadnienie
W piśmie z dnia 27 marca 2012 r., wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, Z. W., reprezentowany przez adwokata T. P., sformułował wniosek o wymierzenie Staroście Nyskiemu grzywny w związku z naruszeniem art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nieprzekazaniem Sądowi, skargi na czynność Starosty Nyskiego z dnia 8 listopada 2011 t., nr [...], o odmowie zwrotu kwoty 27400 zł pobranej za wydanie kart pojazdu, w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, z dnia 4 maja 2012 r., skarżący uiścił wpis od złożonego wniosku w kwocie 100 zł.
Następnie w piśmie procesowym wniesionym do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Opolu w dniu 11 czerwca 2012 r., skarżący oświadczył, że na podstawie art. 60 w związku z art. 64 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cofa wniosek o ukaranie grzywną Starosty Nyskiego
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć.
Zgodnie z art. 63 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej P.p.s.a., w przypadkach wskazanych w ustawie, postępowanie przed sądem administracyjnym może zostać wszczęte na wniosek. Z art. 55 § 1 P.p.s.a wynika, że wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowe jest wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny za niezastosowanie się do obowiązków wynikających z art. 54 § 2 P.p.s.a., a więc za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Na zasadzie art. 64 § 3 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do wniosku tego odpowiednio natomiast zastosowanie znajdują przepisy o skardze.
Stosowanie do art. 64 § 3 w związku z art. 60 P.p.s.a., skarżący może zatem cofnąć wniosek, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., co w konsekwencji skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego.
Na podstawie art. 60 P.p.s.a. skarżący może bowiem zrezygnować z sądowej kontroli działalności administracji publicznej, poprzez cofnięcie wniesionej skargi. Oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, co do zasady jest wiążące dla sądu i w myśl art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skutkuje umorzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. Za niedopuszczalne uznaje się cofnięcie skargi jedynie wtedy, gdy zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Dokonana w niniejszej sprawie czynność skarżącego polegająca na cofnięciu wniosku nie budzi wątpliwości, albowiem jednoznacznie wynika z oświadczenia wyrażonego w piśmie z dnia 27 marca 2012 r. Jednocześnie w ocenie Sądu, dokonane cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa i w żaden sposób nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych nieważnością. W tych okolicznościach stwierdzając skuteczność cofnięcia wniosku wszczynającego postępowanie, Sąd uznał, że w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka umorzenia postępowania, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a orzeczono o umorzeniu postępowania, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono o zwrocie wpisu od wniosku, albowiem zgodnie z przywołanym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od cofniętego pisma.