Uzasadnienie
Wnioskiem z 12 maja 2016 r., Fundacja A z siedzibą w [...], reprezentowana przez Prezesa Fundacji K. N., zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o wymierzenie Dyrektorowi Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Kędzierzynie-Koźlu, zwanego dalej w skrócie MOSIR, grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm. - zwanej dalej P.p.s.a.), za nieprzekazanie Sądowi w terminie, skargi na bezczynność Dyrektora MOSIR w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto wniosła o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. Do wniosku załączono egzemplarz skargi, z uwidocznioną na niej datą przekazania wniosku do organu - 10 marca 2016 r.
W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organ wniósł o niestosowanie grzywny. Jednocześnie poinformował, iż uwzględnił skargę i przekazał skarżącej żądane informacje. Zwłoka zaś w jej udzieleniu spowodowana była oczekiwaniem na odpowiedzi instytucji i podmiotów zewnętrznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 P.p.s.a.). Wskazania wymaga, że w niniejszej sprawie, w odniesieniu do terminu, w którym powinno nastąpić przekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zastosowanie znajduje przepis szczególny, tj. art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2058, z późn. zm.).
Przedmiotem skargi była bowiem bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zgodnie z powołanym przepisem przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 10 marca 2016 r. Do dnia rozpoznania niniejszej sprawy Dyrektor Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w Kędzierzynie-Koźlu, dalej zwany również MOSIR, nie przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Opolu skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy.
Organ nie kwestionuje faktu wniesienia skargi, jak również tego że nie wykonał obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Z wyrażonego w odpowiedzi na wniosek stanowiska procesowego organu wynika, że mylnie utożsamia załatwienie wniosku o dostęp do informacji z obowiązkiem przekazania Sądowi skargi na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia tego wniosku. Okoliczność uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., nie zwalniała bowiem Dyrektora MOSIR z obowiązku przesłania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Dokonanie tej czynności w terminie określonym w przepisach P.p.s.a., czy też jak w tym przypadku, w przepisach ustawy o dostępie do informacji publicznej, jest bowiem bezwzględnym obowiązkiem organu niezależnym od czynności podjętych przez organ po wniesieniu skargi (por. Naczelny Sąd Administracyjnych m.in. postanowienia z 8 listopada 2011 r., sygn. akt I OZ 808/11 i 4 listopada 2010 r., sygn. akt I OZ 836/10 - orzeczenia dostępne w internetowej bazie orzeczeń NSA http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Treść odpowiedzi organu na wniosek o wymierzenie grzywny wskazuje, że organ bezpodstawnie, wbrew treści art. 54 § 2 P.p.s.a. (art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej), odstąpił od przekazania Sądowi skargi Fundacji A z siedzibą w [...] wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie ma zatem przede wszystkim charakter represyjny, co jest zgodne także z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w sprawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno - podmiotowy, gwarancyjny charakter.
Stąd też w sytuacji, gdy skarga oraz odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy, nie trafiły do Sądu, odstąpienie od wymierzenia grzywny przeczyłoby funkcji przypisanej tej instytucji. Tym bardziej, że w udzielonej odpowiedzi organ przedstawił argumenty, którymi mógłby się posłużyć przed Sądem tylko i wyłącznie w trakcie rozpoznania skargi na bezczynność organu, czyli w postępowaniu, które wskutek zaniechania organu nie zostało przeprowadzone. Z tego względu, zajęte w niniejszej sprawie przez organ stanowisko procesowe nie może usprawiedliwiać niewykonania nałożonego ustawą obowiązku.
Ustalone tym samym w sprawie okoliczności odpowiadają dyspozycji przepisu art. 55 P.p.s.a. i z tej przyczyny Sąd uznał wniosek Fundacji A za uzasadniony. Wymierzając grzywnę w wysokości 300 zł Sąd wziął pod uwagę wskazane powyżej okoliczności oraz okres przekroczenia ustawowego terminu. Przy czym, wymierzenie grzywny nie zwalnia organu z obowiązku wymienionego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Z tych względów, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu orzekł, jak w pkt 1 sentencji. O zwrocie kosztów postępowania w punkcie 2 sentencji, obejmujących wpis od wniosku w wysokości 100 zł, orzeczono natomiast na podstawie art. 200, w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.