Uzasadnienie
[...], reprezentowany przez radcę prawnego P. Ł., złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wniosek o wymierzenie Rektorowi A grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tytułu nieprzekazania w terminie siedmiu skarg na bezczynność ww. organu. Uzasadniając żądanie wskazał, że złożył stosownie do art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w tut. Sądzie siedem skarg z dnia 7 września 2018 r., na bezczynność Rektora A, w związku ze złożonymi przez [...] wnioskami z dnia 4 lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej.
Powyższy wniosek o ukaranie organu grzywną, został odnotowany w Repertorium sądowym pod sygnaturą akt II SO/Op 4/18.
Na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 8 października 2018 r., działającego na zasadzie art. 57 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 27 zarządzenia w sprawie ustalenia zasad biurowości, wyłączono ze sprawy o sygn. akt II SO/Op 4/18 – sprawę z wniosku [...] o wymierzenie grzywny Rektorowi A za nieprzekazanie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 4 lipca 2018 r. Zakres wniosku obejmował udzielenie informacji czy w latach 2012 – 2018 A zawarła jakiekolwiek umowy na usługi reklamowe oraz szeroko rozumiane działania PR (na przykład organizację lub obsługę medialną uroczystości, usługi lektorskie i konferansjerskie, produkcje filmów, nagrań audio i wideo programów (lub spotów) telewizyjnych i radiowych, ulotki, informatory, czy też inną działalność wydawniczą, itp.).
Wyżej opisana sprawa została wyłączona ze sprawy o sygn. akt II SO/Op 4/18, a następnie odnotowana pod sygn. akt II SO/Op 7/18 i stanowi przedmiot niniejszego postępowania sądowego.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 października 2018 r., wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez nadesłanie w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, jednego odpisu wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu 11 października 2018 r. (por.: pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki, k-9 akt sądowych).
W terminie wyznaczonym przez Sąd, pełnomocnik skarżącego w dniu 12 października 2018 r. złożył w tut. Sądzie żądany odpis wniosku. Jednocześnie, działając na zasadzie art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnął wniosek z dnia 3 października 2018 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi do sądu administracyjnego. Uzasadniając powyższe wskazał, że cofnięcie przedmiotowego wniosku jest zasadne wobec otrzymania informacji z tut. Sądu o zarejestrowaniu w Repertorium sądowym sprawy o sygn. akt II SAB/Op 83/18, w przedmiocie skargi na bezczynność Rektora A. Podniósł, że w przeciwnym razie, postępowanie sądowe i tak zostałoby umorzone z uwagi na jego bezprzedmiotowość, tj. brak przedmiotu rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Postępowanie sądowe należało umorzyć.
Stosownie do art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – zwanej dalej jako: "P.p.s.a.", w razie nieprzekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. Przy czym z mocy art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie natomiast z art. 60 P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o wymierzenie grzywny organowi za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy. W związku z tą okolicznością, Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek kwalifikujących cofnięcie wniosku jako niedopuszczalne. Analiza akt administracyjnych oraz przedmiot sprawy nie daje bowiem podstaw do oceny, by cofnięcie przedmiotowego wniosku zmierzało do obejścia prawa, bądź do utrzymania w mocy aktu administracyjnego dotkniętego wadą nieważności.
W tym stanie rzeczy postępowanie sądowe należało umorzyć, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął wniosek.
O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji.