Uzasadnienie
T. R., złożył w dniu 18 listopada 2014 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie pełnomocnika do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie usług opiekuńczych. W tym samym dniu złożył też inne wnioski o przyznanie prawa pomocy, między innymi wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 23 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie darów z Unii Europejskiej. Z nadesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Opolu, odpisów decyzji, wynikało, że decyzja z dnia 23 października 2014 r., nr [...], dotyczyła pomocy w zakresie darów z Unii Europejskiej. Sprawa z wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżącemu do zaskarżenia tej decyzji, została już zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt II SO/Op 88/14, i postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SO/Op 88/14, przyznano T. R. prawo pomocy w tej sprawie.
W tej sytuacji Sąd wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków formalnych wniosku z dnia 18 listopada 2014 r., w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku, przez prawidłowe oznaczenie zaskarżonej decyzji, tj. wskazanie daty i numeru decyzji SKO w Opolu, zaznaczając, że według informacji uzyskanej z SKO w Opolu, w dniu 23 października 2014 r., nie została wydana żadna decyzja nr [...], w przedmiocie usług opiekuńczych.
T. R. odebrał wezwanie w dniu 15 grudnia 2014 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym pocztowym potwierdzeniu odbioru.
Odpowiedział on na nie pismem z dnia 18 grudnia 2014 r., wskazał w nim, że prosi o przyznanie prawa pomocy w sprawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, z dnia 23 października 2014 r., nr [...], w przedmiocie darów z UE dla najuboższej ludności Europy, a tym samym Programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania". Przesłał w załączeniu kopię tej decyzji oraz urzędowy formularz wniosku, w którym wskazał, że prosi o przyznanie prawa pomocy do wniesienia skargi na decyzje z dnia 23 października 2014 r., Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu, w przedmiocie darów UE dla najuboższej ludności Europy.
Wnioskodawca nie wskazał zatem innej decyzji, która mogłaby stanowić przedmiot odrębnego wniosku w przedmiocie prawa pomocy, nie uzupełnił tym samym braków formalnych wniosku.
Skoro wniosek w przedmiocie przyznania prawa pomocy do zaskarżenia wskazanej przez T. R. decyzji, został już pozytywnie dla niego rozstrzygnięty, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SO/Op 88/14, a nie wskazał on, aby w sprawie o sygn. akt II SO/Op 87/14, prosił o prawo pomocy w celu zaskarżenia innej decyzji, to jego wniosek złożony w sprawie o sygn. akt II SO/Op 87/14, należało odrzucić.
Zgodnie bowiem z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 270, z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, a według art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
Z powyższego wynika, że jeżeli wnioskodawca składa równocześnie dwa wnioski o prawo pomocy w celu zaskarżenia tej samej decyzji, to wówczas zachodzi tożsamość spraw, a zatem wniosek złożony w sprawie o sygn. akt II SO/Op 87/14, należało odrzucić i orzec, jak w sentencji postanowienia.