Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r., T. H. działając w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu wniosek o wymierzenie Burmistrzowi Miasta Głuchołazy grzywny w wysokości 300 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, za nieprzekazanie przez ww. organ w terminie skargi T. H., wniesionej do tut. Sądu. Wnioskujący podniósł, że dnia 4 sierpnia 2017 r. przesłał listem poleconym skargę na akt Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r. w przedmiocie wyznaczenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej przez Burmistrza Miasta Głuchołazy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, za pośrednictwem ww. organu, a skarga ta do organu wpłynęła w dniu 7 sierpnia 2017 r. Na potwierdzenie powyższego, T. H. dołączył do akt sprawy kopię pocztowego dowodu doręczenia przesyłki.
Zdaniem wnioskującego, pomimo upływu terminu określonego w art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, organ nie przekazał skargi Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a informacja taka wynika z rozmowy telefonicznej z pracownikiem sekretariatu WSA w Opolu, przeprowadzonej w dniu 24 sierpnia 2017 r. Wnioskujący stwierdził także, że brak reakcji ze strony organu uniemożliwia rozpoznanie sprawy przez Sąd, a zatem wymierzenie organowi grzywny we wnioskowanej wysokości jest uzasadnione.
W odpowiedzi na skargę, Burmistrz Miasta Głuchołazy wniósł o umorzenie postępowania w tym zakresie, względnie o nieuwzględnienie wniosku. Uzasadniając swoje stanowisko podniósł powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne, że przedmiot skargi wniesionej przez T. H. nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stwierdził, że nawet gdyby przyjąć stanowisko, że organ był zobligowany do przekazania skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do sądu, w trybie wyżej wskazanej ustawy o dostępie do informacji publicznej w terminie 15 dni, to zaistniałe opóźnienie organu miało charakter minimalny i w żaden sposób nie wpłynęło na możliwość rozpoznania sprawy przez sąd. Organ zauważył także, że dokonał czynności przekazania skargi przed wydaniem przez sąd orzeczenia w sprawie, a zatem zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W przeciwnym przypadku – w ocenie organu, grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty.
Sądowi jest urzędowo znane, że przed tut. Sądem toczy się postępowanie o sygn. akt II SA/Op 435/17 ze skargi Stowarzyszenia A w [...], którego przedmiotem jest pismo Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r., nr [...], dotyczące ustalenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej. Z protokołu rozprawy odbytej w sprawie II SA/Op 435/17 w dniu 26 września 2017 r. wynika, że T. H. początkowo określający się jako skarżący, oświadczył, że działał wyłącznie jako pełnomocnik Stowarzyszenia A w [...]. Na tej podstawie, na skutek zarządzenia sędziego sprawozdawcy zmieniono oznaczenie strony skarżącej w tamtejszej sprawie, na Stowarzyszenie A w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Wniosek jako niedopuszczalny należało odrzucić.
Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "P.p.s.a.", organ, za pośrednictwem którego wniesiono skargę na jego działanie lub bezczynność obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd w oparciu o art. 55 § 1 P.p.s.a., na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z powyższych przepisów wynika, że uprawnionym do złożenia wniosku w oparciu o art. 55 ust. 2 P.p.s.a., w niniejszej sprawie, jest wyłącznie skarżący w sprawie o sygn. akt II SA/Op 435/17, czyli podmiot, który wniósł skargę na akt Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r., w przedmiocie wyznaczenia opłaty za udostępnienie informacji publicznej.
Z dokumentów sądowych wynika natomiast jednoznacznie, że stroną skarżącą w wyżej wymienionej sprawie o sygn. akt II SA/Op 435/17 jest Stowarzyszenie A w [...], a nie T. H. Tym samym T. H. nie jest podmiotem legitymowanym do wniesienia wniosku o wymierzenie grzywny temu organowi, za nieprzekazanie do Sądu skargi w opisanym wyżej przedmiocie. Ostatnio wymieniony, posiadał natomiast wiedzę na temat oznaczenia podmiotu skarżącego w sprawie II SA/Op 435/17, bowiem czynnie uczestniczył w postępowaniu sądowym, reprezentując interesy Stowarzyszenia A w [...].
Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a., do wniosku o wymierzenie grzywny stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z kolei, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) jest niedopuszczalne.
Mając na względzie przedstawione okoliczności sprawy, Sąd uznał o konieczności odrzucenia wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na akt Burmistrza Miasta Głuchołazy z dnia 3 sierpnia 2017 r., jako niedopuszczalnego, bowiem złożonego przez podmiot nieuprawniony.
Z tych względów, Sąd działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
Orzeczenie w punkcie drugim sentencji, w przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł, uzasadnia przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.