Uzasadnienie
Skarżący R. K. przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w całości.
Oświadczył, że jedynym źródłem jego utrzymania jest renta rodzinna w wysokości 1171,83 zł brutto miesięcznie. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku oświadczył, że posiada działkę budowlaną, na której tymczasowo zamieszkuje. Prowadzi postępowania dotyczące podłączenie mediów do tej nieruchomości.
Wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia swojego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
W odpowiedzi wnioskodawca oświadczył, że utrzymuje się jedynie z renty, co potwierdził załączonym przekazem. Realnie otrzymuje świadczenie w wysokości 728,18 zł miesięcznie. Oświadczył, że nie prowadzi gospodarstwa rolnego, nie otrzymuje dopłat, nie prowadzi też działalności gospodarczej, nie posiada także rachunków bankowych. Wnioskodawca oświadczył, że na bieżące utrzymanie wydaje około 500 zł miesięcznie, a także uiszcza podatek od nieruchomości w kwocie 480 zł rocznie.
Zgodnie z dyspozycją art. 243 §1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Utrzymuje się bowiem jedynie z renty, której wysokość w całości przeznacza na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego swojego utrzymania. Przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że tym bardziej wnioskodawca nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie. Przy czym zaznaczyć należy, że przyznano adwokata z uwagi na fakt, że doradca podatkowy może być ustanowiony jedynie w sprawach podatkowych.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7, art. 243 §1 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska