Uzasadnienie
Skarżący R. K. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w części poprzez zwolnienie od koszt sądowych. W tym bowiem zakresie zakreślił swoje żądanie.
Oświadczył, że utrzymuje się wyłącznie ze środków z pomocy społecznej Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie. Wskazał, że jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako bezrobotny bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Nie pracuje, poza zasiłkiem nie ma żadnych dochodów. Nie jest w stanie ponieść opłaty sądowej od skargi w wysokości 100 zł, która jest dla niego relatywnie wysoka. Oświadczył, że przyznano mu dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł oraz zasiłek celowy i okresowy w wysokości [...] zł miesięcznie. Wydatki na prąd to [...] zł, gaz – [...] zł, za mieszkanie [...] zł. miesięcznie. Pozostałe środki w całości wydaje na życie. Podał, że sam prowadzi swoje gospodarstwo domowe. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku wnioskodawca oświadczył, że posiada użytkowanie wieczyste mieszkania o powierzchni [...]m² w Poznaniu. Oświadczył, że nie posiada wartościowych ruchomości, ani żadnych oszczędności. Nie posiada samochodu, ani motocykla.
W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Utrzymuje się bowiem jedynie ze świadczeń z pomocy społecznej, które w całości przeznacza na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego swojego utrzymania. Nie posiada pracy, a mieszkanie służy zaspokojeniu potrzeb bytowych. Przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska