Uzasadnienie
W dniu (...) 2008 r. Z. B. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym, za pośrednictwem Wojewody W., skargę na bezczynność organów administracji "w osobach Wojewody W. i Starosty O." oraz wniósł o zobowiązanie organów do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej rozstrzygającej złożony w dniu (...) 2007 r. przez skarżącego wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty O. z dnia (...) 2007 r., nr (...).
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 sierpnia 2008 r. sprawa ze skargi na bezczynność Wojewody W. została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Po 38/08 i skierowana do rozpatrzenia przez skład orzekający, natomiast sprawa ze skargi na bezczynność Starosty O. została zarejestrowana w dzienniku korespondencji ogólnej po numerem II Dz. K. Og. 45/08, a wniesiona skarga została przekazana Staroście celem uzyskania jego stanowiska w sprawie. Pismo przekazujące skargę jako mylnie skierowaną zostało doręczone Staroście w dniu (...) 2008 r.
Pismem z dnia (...) 2008 r. Starostwo Powiatowe w O. poinformowało Sąd, że w związku z wnioskiem skarżącego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) 2007 r. akta sprawy znajdują się w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu, a zgodnie z informacjami uzyskanymi w/w organie, całość akt została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w związku z toczącym się postępowaniem w sprawie bezczynności Wojewody.
Zarządzeniem Sądu z dnia 10 września 2008 r. Starosta O. został ponownie wezwany do złożenia odpowiedzi na skargę Z. B. na bezczynność Starosty O. Równocześnie organ został poinformowany, że brak akt administracyjnych nie zwalnia z obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę. Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru zarządzenie powyższe zostało doręczone w dniu (...) 2008 r.
Starosta O. zarządzeniem Sądu z dnia 30 września 2008 r., doręczonym w dniu (...) 2008 r. został ponownie wezwany do złożenia odpowiedzi na skargę i nadesłanie skargi Z. B. na bezczynność Starosty O. Tym samym pismem organ został poinformowany, że niewykonanie powyższego zarządzenia skutkować może wymierzeniem organowi, na wniosek skarżącego, grzywny.
Zarządzeniem z dnia 06 listopada 2008 r. Sąd poinformował Z. B., iż wobec niewykonania przez Starostę O. zarządzeń Sądu i nie dostarczenie odpowiedzi na złożoną przez skarżącego skargę, przysługuje mu prawo do wystąpienia z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny.
Wnioskiem z dnia (...) 2008 r. Z. B. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wymierzenie Staroście O. grzywny.
W dniu (...) 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wpłynęła odpowiedź Starosty O. na skargę na bezczynność Starosty.
Starosta O. pismem z dnia (...) 2008 r. będącym odpowiedzią na wniosek o wymierzenie grzywny wniósł o jego oddalenie podając, iż przyjął on, że pismo informujące Sąd, że akta sprawy znajdują się w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu zawierało niezbędne wyjaśnienia. Dalsze wezwania Sądu zostały wykonane przez podległych Staroście pracowników, którzy błędnie przyjęli, iż zarządzenie Sądy zostało wykonane, czego dowodem miało być pismo z dnia (...) 2008 r. zaadresowane do Z. B. i informujące go, iż przyczyną przedłużającego się postępowania administracyjnego w sprawie było spowodowane skomplikowanym charakterem sprawy, jej precedensowym charakterze, oraz koniecznością przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przewidziana art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) możliwość nałożenia na organ administracji grzywny w przypadku gdy nie wywiąże się on ciążącego na nim obowiązku przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni, od momentu wniesienia skargi, ma charakter szczególny i służy zdyscyplinowaniu organów do terminowego wykonywania obowiązków wynikających z art. 54 § 2 powyższej ustawy. Powyższe rozwiązanie ma służyć przyśpieszeniu postępowania sądowoadministracyjnego i zapewnieniu jego prawidłowego przebiegu. Równocześnie grzywna określona w art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ma charakter sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 07 sierpnia 2007 r., sygn. akt II GZ 101/07, LEX 348105).
Tym samym spóźnione dokonanie czynności określonej w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie świadczy o bezprzedmiotowości, a tym bardziej o bezzasadności postępowania z wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Niewykonanie, w ustawowo przewidzianym terminie, obowiązków wynikających z art. 54 § 2 powyższej ustawy wypełnia przesłanki materialne rozpatrzenia wniosku przez Sąd, niezależnie od tego, czy organ w późniejszym terminie, jeszcze przed merytorycznym rozpatrzeniem wniosku przez Sąd, wywiązał się z nałożonego przepisami ustawy obowiązku.
W przedmiotowej sprawie bezsprzecznym jest, że pomimo przesłania skargi organowi w dniu (...) 2008 r. oraz dwukrotnego wezwania Sądu, w dniach 10 września 2008 r. oraz 30 września 2008 r., Starosta O. nie wywiązał się z obowiązku wniesienia do Sądu odpowiedzi na skargę dotyczącą bezczynności organu. Pismo z dnia (...) 2008 r., które nie zostało skierowane do Sądu, lecz do skarżącego nie spełniało bowiem przesłanek kwalifikujących je jako odpowiedź na skargę, bowiem nie prezentowało ono stanowiska Starosty w sprawie. Dopiero pismo wniesione do Sądu w dniu (...) 2008 r. spełniało wymagania, jakie stawiane są odpowiedzi na skargę.
Tym samym organ w okresie ponad 2 miesięcy nie zrealizował ciążących na nim obowiązków. Podkreślić należy, że brak odpowiedzi na skargę nie pozwalał Sądowi na nadanie biegu sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Starosty O., co w konsekwencji uniemożliwiło merytoryczne rozpatrzenie powyższej skargi i przedłużyło czas toczącego się postępowania.
Wysokość orzeczonej grzywny Sąd ustalił mając na względzie okres przekroczenia trzydziestodniowego terminu z art. 54 § 2 wyżej wymienionej ustawy oraz jego przyczyny.
Reasumując powyższe argumenty Sąd, na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 16 powyższej ustawy orzekł jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik
BR