Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 czerwca 2018 r. działający z upoważnienia Burmistrza N. Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 22 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Burmistrzem N. a Starostą P. w przedmiocie umieszczenia w domu pomocy społecznej.
W myśl art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne rozstrzygają m.in. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej. Jakkolwiek powołany przepis posługuje się wprawdzie ogólnym pojęciem sądów administracyjnych jako właściwych do rozstrzygania sporów kompetencyjnych, to kwestię tę precyzuje art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 P.p.s.a. stanowiący, że spory o właściwość rozstrzyga Naczelny Sąd Administracyjny. Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają zatem wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Do tych ostatnich należą sprawy o rozstrzygnięcie sporu o właściwość, czego domaga się wnioskodawca w niniejszej sprawie.
Z powyższych przyczyn należało przekazać wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na podstawie art. 59 § 1 P.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
/-/ W. Batorowicz