Uzasadnienie
Pismami z [...] marca 2021 r. oraz z [...] marca 2021 r. A. D. zwrócił się do tutejszego Sądu z jednobrzmiącymi wnioskami o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w Ś. W. grzywny w wysokości [...] zł z powodu nieprzekazania Sądowi przez ten podmiot skargi z dnia [...] lutego 2021 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Prokuratora Rejonowego w Ś. W. na bezczynność Prokuratury w sprawie doręczenia skarżącemu postanowienia z [...] grudnia 2020 r., sygn. Ds. [...].
W odpowiedzi na powyższy wniosek Prokurator Rejonowy w Ś. W. pismem z dnia [...] marca 2021 r. wniósł o jego oddalenie wyjaśniając, iż pismo A. D. z [...] lutego 2021 r. choć skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, potraktowane zostało przez Prokuratora Rejonowego w oparciu art. 118 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1987 ze zm.) jako skarga na czynności prokuratora i załatwiona zgodnie z rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z 7 kwietnia 2016 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury poprzez udzielenie A. D. odpowiedzi na skargę, albowiem sądom administracyjnym nie przysługuje nadzór instancyjny w związku z naruszeniem procedury w toku postępowania karnego. Do odpowiedzi Prokurator Rejonowy dołączył kopie skargi A. D. z [...] lutego 2021 r.
W dniu [...] marca 2021 r. Prokurator Rejonowy w Ś. W. przekazał do tut. Sadu oryginał skargi z [...] lutego 2021 r. wraz z odpowiedzią na skargę. Sprawa ze skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Ś. W. Zarejestrowana został w tut. Sądzie pod sygn. II SAB/Po [...].
Kolejnym pismem z [...] kwietnia 2021 r. (mylnie datowanym na [...] marca 2021 r.) Prokurator Rejonowy w Ś. W. ponownie wniósł o oddalenie wniosku o wymierzenie grzywny wskazując, że skarga finalnie została przekazana sądowi,.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wnioski A. D. o wymierzenie organowi grzywny uznać należało za niezasadne.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niedochowania powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wyłączną przesłanką wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest nieprzekazanie przez organ skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie wynoszącym co do zasady 30 dni od daty wpłynięcia skargi do organu.
Zauważyć w tym miejscu trzeba, iż obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a., jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania tej skargi. Obowiązek ten jest niezależny też od tego, czy - obiektywnie rzecz ujmując – organ władzy publicznej, którym niewątpliwie jest Prokurator Rejonowy, za którego pośrednictwem wniesiono skargę, jest organem administracji publicznej. Użyte w art. 54 § 2 P.p.s.a. pojęcie organu nie jest bowiem ograniczone do organu administracji publicznej, lecz chodzi w nim chodzi o organ w subiektywnym znaczeniu, czyli o podmiot, o którym skarżący twierdzi, że jest organem władzy publicznej, względnie inny podmiotem, którego działanie lub bezczynność poddana jest kognicji sądów administracyjnych.
Weryfikacja tych twierdzeń należy do sądu administracyjnego, który - uznawszy, że sprawa zainicjowana skargą nie należy do jego właściwości, czy to ze względu na podmiot dokonujący czynności albo dopuszczający się bezczynności, czy też z powodu przedmiotu tej czynności lub bezczynności - skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. odrzuca. Należy podkreślić, że z woli ustawodawcy, wyrażonej chociażby w powołanym właśnie przepisie, ocena, czy sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, została powierzona temu sądowi, a nie organowi, za pośrednictwem którego skargę się wnosi. W żaden sposób organ ten nie może decydować o tym, czy wniesiona za jego pośrednictwem skarga należy do właściwości sądu administracyjnego. Jeżeli podmiot, za pośrednictwem którego wniesiono skargę do sądu administracyjnego, uważa, że sprawa z tej skargi nie należy do właściwości sądów administracyjnych, przekazując ją powinien w odpowiedzi na skargę wnieść o jej odrzucenie.
Skoro obowiązek przekazania skargi wniesionej za pośrednictwem organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, o czym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., jest niezależny od tego, czy sąd administracyjny jest właściwy do rozpoznania tej skargi, to powołanie się na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi nie wyłącza możliwości wymierzenia grzywny organowi w razie niespełnienia tego obowiązku.
Powyższe oznacza, iż złożone przez A. D. wnioski o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w Ś. W. grzywny w związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi na bezczynność z dnia [...] lutego 2021 r. oraz akt sprawy i odpowiedzi na skargę podlegały merytorycznemu rozpoznaniu.
Powołanie się na brak właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania nieprzekazanej skargi, w szczególności gdy okoliczność ta – jak w rozpoznawanej sprawie – faktycznie ma miejsce, może uzasadniać odstąpienie od stosowania wnioskowanej sankcji, co jest dopuszczalne, albowiem art. 55 § 1 P.p.s.a. pozostawia tę kwestię uznaniu sądu, wskazując jedynie na możliwość, a nie obligatoryjność wymierzenia grzywny z tytułu nieprzekazania sądowi skargi w terminie. W takiej bowiem sytuacji procesowej nieprzekazanie skargi nie jest wynikiem złej woli i chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego, a jednocześnie nie powoduje jakichkolwiek faktycznych negatywnych skutków dla strony skarżącej. Podkreślić zaś należy, iż celem art. 55 § 1 P.p.s.a jest przede wszystkim wyegzekwowanie od organu wypełnienia przezeń obowiązków procesowych, a jedynie dodatkowo ma on charakter represyjny.
Uwzględniając powyższe Sąd oddalił wnioski o wymierzenie Prokuratorowi Rejonowemu w Ś. grzywny uwzględniając, iż skarga została do tut. Sądu przekazana niezwłocznie po wpływie wniosku o wymierzenie grzywny co jednoznacznie wskazuje na brak złej woli po stronie Prokuratora Rejonowego w Ś. W., zaś wymiar opóźnienia w przekazaniu skargi okazał się nieznaczny i wyniósł jedynie 5 dni, z których dwa przypadły na weekend.
Zauważyć bowiem w tym miejscu trzeba, iż skarga na bezczynność z dnia [...] lutego 2021 r. wpłynęła do Prokuratury Rejonowej w Ś. W. W dniu [...] lutego 2021 r., co oznacza, że termin jej przekazania Sądowi o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. upłynął z dniem 26 marca 2021 r., podczas gdy skarga przekazana została sądowi w oryginale w dniu [...] marca 2021 r.
Zestawienie powyższych dat z datami wniosków o wymierzenie organowi grzywny złożonych przez A. D. wskazuje, iż w dacie ich wnoszenia (to jest odpowiednio [...] marca 2021 r. i [...] marca 20231 r.) termin do przekazania skargi sądowi jeszcze nie upłynął, a więc w datach ich wywiedzenia były one niezasadne. Występowanie z powtarzanymi wnioskami o wymierzenie organowi grzywny w czasie, gdy nie upłynął jeszcze termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę sądowi jeszcze nie upłynął wyraźnie wskazuje nadto, iż intencją strony występującej z takimi wnioskami nie było dyscyplinowanie organu do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Z tych wszystkich względów, w oparciu o treść art. 55 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak na wstępie.
/-/ T. Świstak