Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 lipca 2011 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) D. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwana dalej P.p.s.a. Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny z tytułu nieprzekazania w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. skargi z dnia 24 listopada 2010r. na niewykonanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 1 września 2010r., sygn. akt II SAB/Rz 32/10.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu 24 listopada 2010r. sporządził skargę "na Samorządowe Kolegium Odwoławcze" na niewykonanie postanowienia WSA w Rzeszowie z dnia 1.09.2010r., sygn. II SAB/Rz 32/10. Skargę tą omyłkowo skierował do Sądu, który to pismem z dnia 29 listopada 2010r. przekazał ją do SKO. Mimo upływu kilku miesięcy nie otrzymał, żadnej odpowiedzi. Wobec powyższego 27 czerwca 2011r. zwrócił się do WSA w Rzeszowie z zapytaniem na jakim etapie jest postępowanie. W odpowiedzi (pismo WSA w Rzeszowie z dnia 29.06.2011r, znak: WII-Oa-0133/52/11) uzyskał informację, że SKO nie przekazało jego skargi.
W dniu 15 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przekazał ww. wniosek Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu.
Dnia 20 lipca 2011r. do tut. Sądu wpłynęło pismo SKO, w którym wskazano, że wniosek D. D. jest niezasadny. W uzasadnieniu podkreślono, że postanowieniem z dnia 1 września 2010r., sygn. akt II SAB/Rz 32/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w pkt I umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi na bezczynność SKO, zaś w pkt II zasądził od SKO na rzecz D. D. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowienie to zostało doręczone omyłkowo do SKO w dniu 28 września 2010r., następnie zostało ono przekazane SKO w dniu 30 września 2010r.
W dalszej kolejności D. D. w dniu 1 października 2010r. złożył do Kolegium pismo, w którym zwrócił się o zwrot kwoty 100 zł na jego rachunek bankowy, a w dniu 26 listopada 2010r. złożył do WSA w Rzeszowie skargę o wymierzenie grzywny z tytułu niewykonania ww. postanowienia. Skarga ta przekazana została do organu w dniu 30 listopada 2010r.
Następnie WSA w Rzeszowie ponownie przesłało do SKO nieprawomocne postanowienie z dnia 1 września 2010r., co w uznaniu Kolegium stworzyło domniemanie, że postanowienie to nie zostało zaskarżone w trybie skargi kasacyjnej, wobec czego w dniu 13 grudnia 2010r. Kolegium dokonało przelewu zasądzonej kwoty na rzecz skarżącego D. D. Prawomocne postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 1 września 2010r. wpłynęło do Kolegium wraz z aktami sprawy w dniu 28 lutego 2011r.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że wykonało pkt II ww. postanowienia, a zatem skarga i wniosek D. D. są nieuzasadnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność łub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z treści art. 54 § 2 przywołanej ustawy wynika, że organ, o którym mowa w cytowanym § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z kolei przepis art. 55 § 1 przywołanej wyżej ustawy stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny określonej art. 154 § 6, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Mając na uwadze wyżej powołane normy wskazać należy, że skarżący – D. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę datowaną 24 listopada 2010 r. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarga ta wpłynęła do Sądu w dniu 26 listopada 2010 r. którą to Sąd, wraz z pismem z dnia 29 listopada 2010 r. przekazał w/w organowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało skargę D. D. wraz z wyjaśnieniem w sprawie pismem z dnia 20 lipca 2011 r., które zostało doręczone Sądowi w dniu 27 lipca 2011 r. W tym stanie sprawy, nie ulega wątpliwości, że skarga D. D. z dnia 24 listopada 2010 r. przekazana została Sądowi przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z uchybieniem 30-dniowego terminu o którym mowa w przywołanym wyżej przepisie art. 54 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ta konstatacja, w świetle złożonego przez skarżącego wniosku o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Przemyślu w oparciu o treść art. 55 § 1 powołanej wyżej ustawy kary grzywny - zobowiązuje Sąd do analizy sekwencji zdarzeń.
Dokonując zaś oceny, wskazać należy, że przepis art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny, a kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądowemu. Mając jednak na uwadze okoliczności sprawy, a w szczególności znaczny zakres czasu jaki upłynął od wniesienia skargi do nadesłania jej Sądowi wraz ze stanowiskiem organu, zasadnym jest zastosowanie tego środka dyscyplinująco - prewencyjnego /tak uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. II FPS 1/08 ONSA/WSA 2008/3/42, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r. I OZ 895/10/.
W tym stanie sprawy, Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony, a biorąc pod uwagę wyjaśnienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego o niezwłocznym wykonaniu czynności którego skarga dotyczyła - orzekł karę grzywny w wysokości 100 zł. Należy bowiem podnieść, że Sąd wymierza grzywnę w oparciu o treść art. 55 § 1 w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami adrninistracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ i miarkując wysokość grzywny, orzekł jak w sentencji. Sąd nie orzekł zwrocie kosztów postępowania sądowego z uwagi na brak wniosku skarżącego w tym zakresie.