Uzasadnienie
W dniu 4 grudnia 2009 roku do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynął wniosek P. T. o wymierzenie Gminie O. grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.). Wraz z wnioskiem P. T. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie pozostawił wniosek P. T. bez rozpoznania. Od postanowienia nie wniesiono sprzeciwu.
Wobec ostatecznej odmowy przyznania prawa pomocy Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, zarządzeniem z dnia 24 lutego 2010 roku wezwał P. T. do usunięcia braków fiskalnych jego wniosku poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 złotych. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż procesową konsekwencją jego niewykonania w terminie 7 dni, będzie odrzucenie skargi. Zarządzenie doręczono wnioskującemu w dniu 26 lutego 2010 roku. Mimo upływu zakreślonego terminu wpis nie został uiszczony.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Sąd odrzuca wniosek, od którego pomimo wezwania nie uiszczono wpisu.
P. T. mimo wyraźnego wskazania o uzupełnienie jakich braków się go wzywa oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie nie wykonania zarządzenia, nie uczynił mu zadość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 64 § 3 i art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.