Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 21 października 2016 r. Wójt Gminy [...] zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Wójtem Gminy [...] a Wójtem Gminy [...] w sprawie umieszczenia K. T. w domu pomocy społecznej.
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – zwana dalej "K.p.a."), organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. W myśl art. 22 § 1 pkt 1 K.p.a. spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego rozstrzyga wspólny dla nich organ wyższego rzędu, a w razie jego braku – sąd administracyjny.
Natomiast art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Kognicja Naczelnego Sądu Administracyjnego określona została w art. 15 § 1 P.p.s.a., gdzie w pkt 4) tego przepisu wskazano, że Sąd ten rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a., czyli spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
W przedmiotowej sprawie wniosek Wójta Gminy [...] dotyczy rozstrzygnięcia sporu o właściwość między nim a Wójtem Gminy [...]
W myśl art. 59 § 1 P.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swoją niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
W tej sytuacji tut. Sąd stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania zgodnie z właściwością, działając na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 P.p.s.a.