Uzasadnienie
W dniu 2 września 2020 r. K. R. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z trzecim z kolei wnioskiem o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. – dalej: "P.p.s.a."). Uzasadniając zgłoszone żądanie podał, że w dniu 11 marca 2020 r. wniósł za pośrednictwem platformy ePUAP skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pomimo upływu 15-dniowego terminu, określonego w art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 z późn. zm. – dalej: "u.d.i.p."), organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Zdaniem wnioskodawcy, powyższe winno skutkować uwzględnieniem wniosku i wymierzeniem grzywny w celu zdyscyplinowania organu.
W odpowiedzi na wniosek Prezes Sądu Okręgowego w [...] wnosząc o oddalenie skargi podniósł, że akta sprawy zostały wysłane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 8 czerwca 2020 r. do sygn. akt II SO/Rz 7/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Przedmiotem rozpoznania jest wniosek K. R. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie, w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. W tym miejsca podkreślić należy, że jest to trzeci z kolei wniosek w tej sprawie.
Pierwszy został złożony w dniu 30 marca 2020 r. i oddalony postanowieniem WSA w Rzeszowie z dnia 3 czerwca 2020 r., sygn. akt II SO/Rz 7/20, które Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowieniem z dnia 13 października 2020 r., sygn. akt I OZ 602/20, przekazując wniosek do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
W dniu 8 czerwca 2020 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] przekazał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do sygn. akt II SO/Rz 7/20.
W dniu 25 czerwca 2020 r. skarżący złożył kolejny wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt II SO/Rz 14/20 tut. Sąd wymierzył Prezesowi Sądu Okręgowego w [....] grzywnę w 500 zł za nieprzekazanie skargi K. R. Na skutek zażalenia wniesionego przez Prezesa Sądu Okręgowego w [...], tut. Sąd postanowieniem z dnia 3 listopada 2020 r. sygn. akt II SO/Rz 14/20 uchylił postanowienie z dnia 1 września 2020 r. oraz odrzucił skargę. Tut. Sąd wyjaśnił, że podstawą odrzucenia skargi był przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.
W dniu 2 września 2020 r. Skarżący wystąpił z trzecim z kolei wnioskiem o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. (objęty niniejszym postępowaniem).
Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a.: w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. (nieprzekazania skargi wraz z aktami sprawy w przewidzianym do tego terminie), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Przepis ten ma charakter dyscyplinująco – represyjny. Celem wniosku o wymierzenie grzywny jest spowodowanie aby organ przekazał skargę wraz z aktami sprawy. Zatem dopóki skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy nie zostanie przekazana wniosek o wymierzenie grzywny może być ponawiany.
Zgodnie z art 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Tożsamość sprawy osądzonej ze sprawą już osądzoną prawomocnie będzie miała miejsce, gdy w sprawach tych zachodzić będzie tożsamość podmiotowa oraz przedmiotowa, tzn. gdy sprawa dotyczy tych samych podmiotów oraz tego samego stosunku administracyjnoprawnego na tle tego samego co uprzednio stanu faktycznego. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2006 r. I FSK 71/05). Zawisłość sprawy (lis pendens) rozpoczyna się z chwilą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego i trwa aż do uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie. (Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 czerwca 2010 r. II OSK 949/09). Oznacza to, że z uwagi na "powagę rzeczy osądzonej" jak również zawiśnięcie sprawy, wykluczone jest ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy.
Podkreślenia wymaga również i to, że postępowanie przeprowadzone pomimo prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, jak również w sprawie, w której takie postępowanie jest w toku, obarczone jest wadą nieważności postępowania - art 183 § 2 pkt 3 P.p.s.a.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że nie ma wątpliwości co do tego, że w sprawach z wniosku z dnia 11 marca 2020 r., z 25 czerwca 2020 r., jak i z dnia 2 września 2020 r. zachodzi tożsamość przedmiotowa, gdyż wszystkie te sprawy dotyczą wymierzenia Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej.
Z uwagi zatem na to, że sprawa z wniosku K. R. z dnia 30 marca 2020 r. o wymierzenie Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] grzywny za nieprzekazanie skargi w terminie nie została prawomocnie zakończona, a organ przesłał skargę wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, kolejny złożony w niniejszej sprawie wniosek o wymierzenie grzywny jest w tym przypadku niedopuszczalny (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 27 lutego 2012 r., sygn. akt II SO/Kr 4/12).
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrotu wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.