Uzasadnienie
W dniu 10 stycznia 2018 r. J. B. (dalej: "skarżący") złożył w tutejszym Sądzie wniosek o wymierzenie grzywny "A." S.A. (dalej: "spółka") na podstawie art 55 § 1 w zw. z art 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") z uwagi na nieprzekazanie w przewidzianym do tego terminie złożonej przez niego skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu wskazał, że skarga wpłynęła w dniu 14 grudnia 2017 r., ustawowy termin do udzielenia odpowiedzi upływał w dniu 29 grudnia 2017 r., odpowiedź została udzielona w dniu 12 stycznia 2018 r. a więc z trzynastodniowym opóźnieniem. Organ wskazał, że opóźnienie to nie było celowe, a jedynie było wynikiem natłoku spraw, jakie kumulują się w okresie przełomu 2017/2018. Natychmiast po stwierdzeniu swojego zawinienia dokonał wymaganych czynności i podjął chęć naprawy zaistniałej omyłki, przekazując skargę do Sądu.
Skarżący w piśmie z dnia 13 lutego 2018 r. wskazał, że A. S.A. na przełomie 2017/2018 prowadziło zaledwie 3 postępowania przetargowe, co nie mogło tłumaczyć opóźnienia w przekazaniu skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje
Na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2-2c P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2017 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2017 r. (M.P. z 2018 r., poz. 187) przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2017 r. wyniosło 4271,51 zł.
Na podstawie art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm. – zwana dalej "u.d.i.p.") do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy P.p.s.a., z tym że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi.
Z akt sprawy zarejestrowanej pod sygnaturą II SAB/Rz 7/18 wynika, że skarga J. B. na bezczynność A. S.A. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej została wniesiona za pośrednictwem spółki w dniu 14 grudnia 2017 r. Skarga została przekazana w dniu 12 stycznia 2018 r.
W wyroku z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt II SAB/Rz 7/18 dotyczącym skargi J. B. na bezczynność A. S.A. w sprawie udzielenia informacji publicznej, Sąd przesądził, że A. S.A. należy do kręgu podmiotów obowiązanych do udzielenia informacji publicznej, a żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu u.d.i p. Z powyższego wynika, że spółka zobligowana była do przekazania Sądowi akt sprawy wszczętej ze skargi J.B. na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w terminie 15 dni od dnia otrzymania, tj. do dnia 29 grudnia 2017 r.
Niedotrzymanie tego terminu przez spółkę spowodowało wyczerpanie przesłanek o których mowa w art 55 §1 P.p.s.a. w zw. z art 21 pkt 1 u.d.i p.
Wymierzając grzywnę w wysokości 200 zł Sąd wziął pod uwagę wielkość opóźnienia – niespełna dwa tygodnie, fakt, że skarga wraz z odpowiedzią została przekazana do Sądu, a więc odpadła potrzeba odwoływania się do funkcji dyscyplinująco-restrykcyjnej grzywny oraz podniesione przez spółkę okoliczności, tj. koniec roku i związane z tym wzmożenie obowiązki, które po części usprawiedliwiają uchybienie terminu i pozwalają na wymierzenie grzywny w jej dolnych granicach.
Poza pracami związanymi z przetargami publicznymi, na które wskazuje skarżący podważając stanowisko spółki co do przyczyn opóźnienia, spółka wskazała jeszcze dodatkowe okoliczności: urlopy i zwolnienia pracowników.
O kosztach, na które składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art 200 P.p.s.a. i art. 205 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.