Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowiez 18 maja 2011 r., sygn. akt II SO/Rz 3/11

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Skład
Przewodniczący NSA Maria Piórkowska/spr./ Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk WSA Ewa Partyka
Sylwia Pacześniak protokolant
Rozpoznanie
w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 18 maja 2011 r.
Sprawa
sprawy z wniosku D. D. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy [...] za nieprzekazanie kompletnych akt sprawy w przedmiocie skargi na uchwałę nr [...] Rady Gminy [...] kwietnia 2010 r. postanawia wymierzyć Radzie Gminy [...] grzywnę w wysokości 500 zł /słownie: pięćset złotych/.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia 26 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu) D. D. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie o wymierzenie Radzie Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., z uwagi na niedopełnienie przez Radę Gminy obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., "w świetle okresu czasu jaki upłynął, a podczas którego organy Gminy nie załatwiły jego wniosku z dnia [...] marca 2010 r. o wydanie zezwolenia na podawania w miejscu sprzedaży napojów alkoholowych zawierających do 4,5% alkoholu oraz piwo."

Analizując zasadność wniosku o wymierzenie grzywny Sąd, w oparciu o akta niniejszej sprawy, jak również sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1041/10, dokonał następujących ustaleń.

W dniu 27 września 2010 r. (data złożenia pisma w siedzibie organu) D. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych – w części dotyczącej jej § 4 ust. 2, poprzez jego uchylenie.

Dnia 29 października 2010 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym – dowód: koperta zalegająca w aktach sprawy o sygn. akt II SA/Rz 1041/10 – k.

58) Rada Gminy przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ww. skargę D. D. wraz z odpowiedzią na nią. Jako załączniki dołączono uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...].10.2010 r. w sprawie przekazania skargi do WSA w Rzeszowie oraz potwierdzone "za zgodność" kserokopie dokumentów tj. zawiadomienie o wszczęciu postępowania z dnia 23.07.2010 r., zaświadczenie o wpisie F.W.H.U "[...]" D. D. do ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] listopada 2009r., protokół z oględzin sporządzony w dniu [...].08.2010r., wyciąg z internetowego systemu aktów prawnych wraz z uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r.

Wobec faktu, że akta sprawy nie były kompletne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał Radę Gminy do nadesłania kompletnych akt administracyjnych, trwale połączonych i ponumerowanych, oryginałów wraz z kartą przeglądową. Powyższe wezwanie zostało doręczone do organu w dniu [...] listopada 2010 r. (k. 60 akt sądowych sprawy II SA/Rz 1041/10). W związku z brakiem odpowiedzi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie ponownie wezwano Radę Gminy o niezwłoczne nadesłanie akt administracyjnych sprawy ze skargi D. D. na uchwałę z dnia [...] kwietnia 2010 r. Jednocześnie poinformowano organ o prawie przysługującym skarżącemu do złożenia na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Wezwanie to przesłano również do wiadomości skarżącemu.

Rada Gminy w dniu [...] stycznia 2011r. (dowód: zalegająca w aktach sprawy II SA/Rz 1041/10 koperta – k.

67) nadesłała do tut. Sądu pismo, w którym poinformowała, że w dniu 29 października 2010 r. przekazała do Sądu akta sprawy, które zawierały: odpowiedź na skargę D. D., uchwałę Rady Gminy nr [...] z dnia [...] października 2010 r. w sprawie przekazania skargi, uchwałę Rady Gminy z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy uchylenia uchwały Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. Równocześnie Rada Gminy ponownie przesłała ww. dokumenty, dodatkowo załączyła dowód nadania ww. dokumentów listem poleconym do Sądu.

Wobec przesłania do tut. Sądu niekompletnych akt administracyjnych sprawy zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2011r. raz jeszcze wezwano Radę Gminy do nadesłania w terminie 7 dni odpisu uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] wraz z listą obecności radnych uczestniczących wówczas w sesji rady oraz do nadesłania pisma D. D. z dnia [...] sierpnia 2010 r. wzywającego Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa wraz z kopertą, w której zostało nadane w urzędzie pocztowym, a jeżeli zostało złożone przez skarżącego osobiście – ze stosowną adnotacją.

W dniu 26 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu) D. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wniosek o wymierzenie Radzie Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a.

Natomiast w dniu 4 lutego 2011r. (data nadania na poczcie, dowód: koperta zalegająca w aktach sprawy II SA/Rz 1041/10 – k.

92) organ nadesłał odpis uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r. wraz z listą obecności radnych, kserokopię wezwania D. D. z dnia [...].08.2010 r. do usunięcia naruszenia prawa ze wskazaniem, że oryginał został dołączony jako załącznik do odpowiedzi na skargę.

Kolejnym zarządzeniem z dnia 15 marca 2011r., sygn. akt II SA/Rz 1041/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał ponownie Radę Gminy do nadesłania oryginału pisma skarżącego D. D. z dnia [...] sierpnia 2010 r. stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z kopertą. Z akt sądowych sprawy wynikało bowiem, że oryginał ww. wezwania nie został dołączony. Nadto wezwano o wyjaśnienie czy i w jakim dniu została doręczona skarżącemu odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa tj. uchwała z dnia [...].08.2010 r., Nr [...] w sprawie odmowy uchylenia § 4 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2010r., Nr [...] dotyczącej ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy A. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Z akt administracyjnych i sądowych sprawy nie wynikało bowiem czy uchwała ta została przesłana skarżącemu. Wobec powyższego wezwano o wyjaśnienie kiedy (tj. którego dnia) oraz w jaki sposób (osobiście czy za pośrednictwem poczty) ww. uchwałę odebrał skarżący.

W dniu 22 marca 2011 r. (k.105 akt sądowych o sygn. akt II SA/Rz 1041/10) Rada Gminy zastosowała się do powyższego wezwania i nadesłała oryginał wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] sierpnia 2010 r. Nadto wyjaśniła, że odpowiedź na to wezwanie z dnia [...] października 2010r. wraz z uchwałą z dnia [...] sierpnia 2010 r. została wysłana do skarżącego za pośrednictwem WSA w Rzeszowie w dniu 24 stycznia 2011r. Niezależnie od powyższego uchwałę tę (z dnia [...] sierpnia 2010r.) przesłano bezpośrednio skarżącemu w dniu 18 marca 2011r.

Z uwagi na fakt, że wyżej wskazanym pismem z dnia 26 stycznia 2011 r. (data wpływu do Sądu) D. D. złożył wniosek o wymierzenie Radzie Gminy grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., został on zarejestrowany pod sygnaturą II SO/Rz 3/11. W dniu 21 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie przekazał ww. wniosek Radzie Gminy, celem ustosunkowania się.

W odpowiedzi na ten wniosek Przewodniczący Rady Gminy wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz Rady Gminy kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o wymierzenie grzywny jest bezzasadny, bowiem Rada Gminy, podejmując uchwałę o przekazaniu skargi D. D. dotyczącą uchylenia § 4 uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] Rady Gminy w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie Gminy A. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, nie naruszyła "przepisu art. 6 i § 3 k.p.a.". Podkreślono, że skarga D. D. z dnia 27 września 2010 r. została doręczona Radzie Gminy w dniu 27 września 2010r. Uchwałą z dnia [...] października 2010 r. nr [...] Rada Gminy orzekła o przekazaniu skargi do WSA w Rzeszowie z wnioskiem o jej oddalenie, a sama skarga wraz z aktami sprawy została przez Radę Gminy przekazana do WSA w Rzeszowie w dniu 20 października 2010 r. tj. w ciągu 23 dni od dnia jej wniesienia, co jest zgodne z art. 54 § 2 P.p.s.a. Załatwienie zatem skargi nastąpiło z zachowaniem terminu.

W dalszej części odpowiedzi na wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny, Przewodniczący Rady Gminy odniósł się do zarzutów skargi D. D. z dnia 27 września 2010 r. dotyczącej uchylenia § 2 i 4 wyżej wskazanej uchwały z dnia [...] kwietnia 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność łub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Z treść art. 54 § 2 przywołanej ustawy, organ, o którym mowa w cytowanym § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Z kolei przepis art. 55 § 1 przywołanej wyżej ustawy stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny określonej art. 154 § 6, a postanowienie w tym przedmiocie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Mając na uwadze wyżej powołane normy wskazać należy, że skarżący – D. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w dniu 27 października 2010 r. skargę na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie Gminy A. miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych w części dotyczącej jej § 4 ust.2.

Przesyłką z dnia 29 października 2010 r. Rada Gminy przekazała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w/w skargę wraz z odpowiedzią dołączając uchwalę Rady Gminy Adamówka [...] z dnia [...] października 2010 r. w sprawie przekazania skargi do Sądu, potwierdzone za zgodność kserokopie; zawiadomienia o wszczęciu postępowania z dnia [...] lipca 2010 r., zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, protokołu oględzin z dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz wyciąg z internetowego systemu aktów prawnych wraz z uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 28 kwietnia 2010 r. Z uwagi na niekompletność akt, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, pismem z dnia 4 listopada 2010 r. wezwał Radę Gminy do nadesłania kompletnych akt administracyjnych - trwale połączonych, ponumerowanych, oryginałów wraz z kartą przeglądową. Wezwanie to Rada Gminy otrzymała w dniu 8 listopada 2010 r. Pomimo kolejnych wezwań Sądu, Rada Gminy kompletne akta sprawy przedstawiła wraz z pismem dopiero w dniu 18 marca 2011 r. umożliwiając tym samym dopiero wyznaczenie rozprawy sądowej.

Skarżący wnioskiem z dnia 26 stycznia 2011 r. wystąpił zaś do Sądu o wymierzenie na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. kary grzywny z uwagi na niewypełnienie przez Radę Gminy obowiązku o którym mowa w art. 54 § 2 cyt. wyżej ustawy. Sprawa ta została zarejestrowana i prowadzona pod sygnaturą II SO/Rz 3/11 / tak uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. Akt II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008/3/42/.

Mając na uwadze ustaloną sekwencję zdarzeń wskazać należy, że w zasadzie, dopiero wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. za niewykonanie obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 wyżej powołanej ustawy spowodował przedłożenie Sądowi kompletnych akt do sprawy. Jakkolwiek podnieść należy, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny, a kwestia ta pozostawiona jest uznaniu sądowemu to jednak, mając na uwadze okoliczności sprawy, a w szczególności znaczny zakres czasu jaki upłynął od wniesienia skargi do nadesłania przez organ kompletnych akt sprawy, brak wyjaśnienia powodów niedotrzymania terminu nadesłania tych akt, przemawia za zastosowaniem tego środka dyscyplinująco - prewencyjnego /patrz; uchwała składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 kwietnia 2008 r. II FPS 1/08 ONSAiWSA 2008/3/42, postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2010 r. I OZ 895/10 /. Wykonanie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. wymaga przekazania sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy, zaś niezastosowaniem się do obowiązków określonych tym przepisem będzie zarówno niewykonanie jakichkolwiek czynności przez organ, jak też ograniczenie się przez organ do wykonania niektórych z tych czynności /B.

Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX 2009, wyd. III/. W rozpoznawanej sprawie, kompletne akta sprawy, pomimo wezwań Sądu z dnia 4 listopada 2010 r., 26 stycznia 2011 r. i wreszcie wezwania z dnia 15 marca 2011 r. zostały przekazane z datą 22 marca 2011 r. umożliwiając tym samym skierowanie sprawy na rozprawę i rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie skargi D. D. na uchwałę Nr [...] Rady Gminy z dnia [...] kwietnia 2010 r. w sprawie ustalenia zasad usytuowania na terenie gminy Adamówka miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych /sygn. akt II SA/Rz 1041/10/.

W tym stanie sprawy Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i biorąc pod uwagę przywołane wyżej okoliczności sprawy - wymierzył karę grzywny w wysokości 500 zł. W tym miejscu podnieść należy, że grzywnę Sąd wymierza w oparciu o treść art. 55 § 1 w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.p.s.a. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ i miarkując wysokość grzywny, orzekł jak w pkt.l sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania w pkt. 2 sentencji orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.