Uzasadnienie
W dniu 16 marca 2015 r. J. J. złożył w tut. Sądzie wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej zwana: "Ppsa", za nieterminowe przekazanie do Sądu akt sprawy dotyczących złożonej przez niego w siedzibie organu w dniu 9 lutego 2015 r. skargi na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji. Wnioskodawca podał, że termin przekazania przez organ skargi wraz z aktami sprawy jest dla niego istotny, ponieważ pracuje w USA i do kraju przyleciał w celu załatwienia spraw urzędowych. Pomimo osobistego wniesienia skargi w dniu 9 lutego 2015 r. do dnia 12 marca 2015 r., kiedy był w tej sprawie w siedzibie organu, nie została ona przekazana do Sądu co spowoduje, że termin rozpatrzenia sprawy przez Sąd staje się jeszcze odleglejszy.
W odpowiedzi na powyższy wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jego oddalenie z uwagi na incydentalny charakter opóźnienia. Podało, że sprawa zainicjowana przez J. J. jest skomplikowana, toczy się wielotorowo i w ostatnich latach była przedmiotem 18 rozstrzygnięć. Zaistniałe opóźnienie w przekazaniu skargi było wynikiem dużego obciążenie pracowników, na których w skali rocznej przypada 319 spraw. Powyższe okoliczności w ocenie organu nie usprawiedliwiają zaistniałego uchybienia, jednakże wskazują na fizyczne ograniczenia w funkcjonowaniu Kolegium oraz możliwości jego pracowników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do 54 § 1 Ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2).
W myśl art. 55 § 1 Ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Powołana regulacja ma charakter tak dyscyplinujący jak i represyjny oraz prewencyjny, a jedyną okolicznością dającą podstawę do uwzględnienia wniosku jest ustalenie faktu niewypełnienia ww. obowiązków w przewidzianym ustawą terminie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. II OSK 1024/06 oraz uchwałę NSA z dnia 3 listopada 2009 r. II GPS 3/09; opubl. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Fakt przekazania akt sprawy i formalnego udzielenia odpowiedzi na skargę nie czyni bezprzedmiotowym postępowania o wymierzenie grzywny. Powody uchybienia terminu mają natomiast wpływ na wysokość wymierzanej grzywny; w wyjątkowych okolicznościach mogą lec u podstaw oddalenia zgłoszonego wniosku.
Analiza akt sprawy o sygn. II SA/Rz 345/15 dotyczącej przekazanej przez SKO w [...] skargi J. J. z dnia 9 lutego 2015 r. na decyzję Kolegium z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji potwierdza stawiane przez wnioskodawcę zarzuty. Niewątpliwie wniósł on skargę do organu w dniu 9 lutego 2015 r., a ten w terminie 30 dni, czyli do dnia 11 marca 2015 r., nie wywiązał się z obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ppsa. Przekazanie skargi nastąpiło dopiero w dniu 19 marca 2015 r. (data stempla pocztowego), tj. 8 dni po upływie ustawowego terminu. Z tego też powodu zaistniała ustawowa przesłanka do wymierzenia organowi grzywny.
Wyznaczony ustawowo termin ma istotne znaczenie dla stron i sprawności postępowania, na co słusznie zwraca uwagę skarżący. Co do zasady sąd administracyjny rozpoznaje sprawy według kolejności wpływu, a więc od daty wpływu skargi do sądu uzależnione jest to, kiedy zostanie ona skierowana do merytorycznego rozpoznania, przy uwzględnieniu ilości spraw oczekujących do rozpoznania na rozprawie. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, że wniosek J. J. zasługiwał na uwzględnienie. Wyjaśnienia organu nie dawały natomiast podstawy do oddalenia wniosku bowiem nie potwierdziły, aby w sprawie zaistniały nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające przekazanie skargi do sądu w przewidzianym prawem terminie. Organ nie wyjaśnił, dlaczego akta sprawy, po złożeniu skargi w dniu 9 lutego 2015 r. zostały przekazane referentowi dopiero w dniu 16 marca 2015 r., a zatem już wówczas z uchybieniem terminu. Określony ustawowo 30-dniowy termin na przekazanie skargi do sądu jest wystarczający, aby skompletować akta sprawy i sporządzić odpowiedź na skargę.
Z tych też względów, nie negując równocześnie dużego wpływu spraw do organu, Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, która w niniejszej sprawie spełni swoją dyscyplinująco – represyjną rolę. Niewątpliwie mając na uwadze wyjaśnienia organu grzywna ta będzie miała również charakter prewencyjny – przepisy prawa nie przewidują możliwości przedłużenia 30-dniowego terminu przewidzianego na przekazanie skargi do sądu, a rolą organu jest zapewnienie takiej organizacji pracy, aby terminu tego dochować. Opóźnienia w przekazaniu skargi nie można tłumaczyć koniecznością załatwiania spraw administracyjnych, gdyż co do zasady, termin ich załatwienia może zostać przedłużony zgodnie z odpowiednimi regulacjami Kpa.
Jeżeli chodzi o wysokość grzywny to Sąd uznał – mając na względzie 8-dniowy okres uchybienia oraz wyjaśnienia organu, że adekwatną będzie grzywna w wysokości 800 zł. Ostatecznie jednak organ wywiązał się z ciążących na nim obowiązków przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny, choć nadesłane akta sprawy nie były kompletne. Jak bowiem wynika z akt o sygn. II SA/Rz 345/15 konieczne było wezwanie organu o ich uzupełnienie, w tym w zakresie wniosku skarżącego inicjującego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Z podanych względów, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 156 § 1 Ppsa, orzeczono jak w punkcie I postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 64 § 3 w zw. z art. 200 Ppsa.