Uzasadnienie
Wniosek J. K. o przyznanie prawa pomocy został wniesiony przed złożeniem skargi na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego.
Na podstawie złożonego wniosku PPF ustalono, że wnioskodawca żyje samotnie. Członkowie rodziny opuścili wnioskodawcę. Strona twierdzi, że straciła prawo do renty. W związku z tym zarejestrowała się w urzędzie pracy. W miesiącu kwietniu bieżącego roku otrzymała z pomocy społecznej kwotę 173 zł w postaci zasiłku okresowego. Nie posiada jakichkolwiek środków na swe podstawowe utrzymanie. J. K. zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 86,63 m². Mieszkanie to wyposażone jest w sprzęt gospodarstwa domowego o niewielkiej wartości majątkowej. Strona posiada część udziału w nieruchomości - 0,672 m². Podniesiono, że aktualnie toczy się postępowanie dotyczące prawa do renty. Strony nie stać na zakup podstawowej żywności i lekarstw.
Stwierdzono, co następuje:
Strona skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Ze względu na tak ustalone granice wniosku o prawo pomocy, J. K. powinien udowodnić, że spełnia przesłanki, o których mowa w treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwana dalej P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, prawo pomocy w zakresie całkowitym może otrzymać osoba fizyczna, jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego ze względu na brak jakichkolwiek środków majątkowych zdatnych do pokrycia kosztów postępowania sądowego.
Odnosząc się do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy stwierdzić, iż wskazane w treści podania PPF okoliczności życia wnioskodawcy w pełni odpowiadają wymogom, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Strona żyje znacznie poniżej minimum socjalnego, o czym decyduje brak środków pieniężnych oraz pomocy ze strony rodziny. Dlatego też uiszczenie pełnej wysokości wpisu sądowego (tj. 100 zł), jak również pozostałych pełnych kosztów (np. kosztów sporządzenia skargi kasacyjnej lub zażalenia), spowodowałoby stan, w którym J. K. pozbawiłby się szans na zachowanie poziomu koniecznego utrzymania. Skarżący poprzez swe oświadczenie dotyczące wysokości osiąganych przychodów oraz wartości pozostałych składników majątkowych wykazał, że nie posiada majątku pozwalającego w jakiejkolwiek części współuczestniczyć w kosztach sprawy sądowoadministracyjnej.
Z zaznaczonych wyżej względów orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.