Uzasadnienie
Sygn. II SO/Rz 6/11
Z. C. przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) skargi na bezczynność Wójta Gminy [...], zawnioskował o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarga wyżej wymienionego nie została dotychczas rozpoznana przez WSA. Wniesienie skargi na bezczynność organu wiąże się z koniecznością uiszczenia kwoty 100 zł wpisu sądowego.
Wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym druku PPF, został uzasadniony następującymi względami: strona zamieszkuje wraz z żoną, synem, córką i dwoma wnukami. Rodzina użytkuje dom o pow. 303 m². Przed trzema laty skarżący zmuszoną był zakupić nowy samochód. Koszty tego wydatki do chwili obecnej obciążają budżet domowy. Łączne dochody pięcioosobowej rodziny wynoszą w skali miesiąca kwotę 7821 zł. Skarżący posiada samochód osobowy. Znaczne kwoty członkowie gospodarstwa domowego ponoszą na pokrycie leczenia. Ponadto do 2016 r., strona spłaca kredyt bankowy.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek Z. C. nie zasługuje na uwzględnienie, zarówno w całości jak i w części.
Biorąc pod uwagę treść żądania wyrażonego we wniosku PPF, skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – zwolnienie od kosztów sądowych. Ze względu na tak określone granice, strona zobowiązana jest udowodnić, że poniesienie kosztów postępowania (tj. opłat sądowych i wydatków sądowych, wynagrodzenia adwokackiego), spowoduje obniżenie warunków życia rodziny poniżej poziomu utrzymania koniecznego. Te przesłanki prawa pomocy zamieszczono w treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 152, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.).
Zdaniem rozpoznającego wniosek, strona oraz pozostali członkowie gospodarstwa domowego są wystarczająco zdolni do pokrycia wszelkich wiążących się ze sprawą opłat i wydatków sądowych.
Członkowie gospodarstwa domowego posiadają dochody w stałej wysokości. Składa się na to: emerytura skarżącego – 4’127 zł, emerytura T. C. - 2214 zł, renta P. C. 880 zł oraz alimenty wnuczki skarżącego E. J. – 600 zł. Dochód na członka rodziny wynosi więc 1564,2 zł, i jest w zupełności wystarczający do zakupu podstawowej żywności, lekarstw oraz odzieży. Nie sposób wątpić, że dom o pow. 303 m² na 90 arowej działce, stanowi wystarczające lokum dla całej rodziny. Na obecnym etapie postępowania jego kontynuowanie zależy od uiszczania wpisu sądowego w kwocie 100 zł Uiszczenie wpisu w takiej wysokości nie stanowi trudności dla gospodarstwa domowego, które uzyskuje przychód w stałej wysokości oscylujący w granicach minimalnego wynagrodzenia, posiada samochód osobowy oraz dom o znacznej powierzchni. Środki potrzebne na uiszczenie kosztów sądowych wnioskodawca może wygospodarować m.in. dzięki zaoszczędzeniu na wydatkach na utrzymanie pojazdu samochodowego.
Koszty z tym związane nie wchodzą w zakres utrzymania koniecznego osoby fizycznej. Należy dodać, że obciążenia wynikające z tytułów cywilnoprawnych nie świadczą o złej sytuacji majątkowej strony. Wręcz przeciwnie, uzyskanie pożyczki bądź kredytu świadczy o dobrym stanie finansów rodziny, albowiem instytucje bankowe udzielają kredytu osobom posiadającym zdolność kredytową. Ponieważ skarżącego stać na pokrycie rat kredytów bankowych to tym bardziej posiada on możliwość współuczestniczenia w kosztach niniejszej sprawy.
Reasumując, nie sposób w sytuacji majątkowej i rodzinnej wnoszącego o prawo pomocy dostrzec potrzeby zastosowania instytucji prawa pomocy, choćby w zakresie częściowym. Wobec powyższych okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 i 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.