Uzasadnienie
Sygn. II SO/Rz 8/18
Uzasadnienie
W niniejszej sprawie E.D. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych argumentując, że nie jest w stanie ich ponieść, jest leciwa, żyje skromnie i często brakuje jej na podstawowe środki do życia. Utrzymuje się z emerytury w wysokości 1250 zł. Jako majątek skarżąca wskazała nieruchomość rolną o powierzchni 0,60 ha o wartości 6000 zł. Do stałych kosztów jej jednoosobowego gospodarstwa domowego zaliczyła koszty wyżywienia ok. 500 zł, koszty leczenia ok. 200 zł, media (woda, prąd, gaz) ok. 350 zł, odzież ok. 50 zł, środki czystości ok. 50 zł, środki higieniczne ok. 50 zł, remonty ok. 50 zł.
Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje:
Prawo pomocy może zostać udzielone stronie, na której ciąży obowiązek poniesienia kosztów sądowych z uwzględnieniem wysokości tych obciążeń i jej możliwości finansowych. Dlatego przepisy regulujące kwestię zwolnień – ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. przewidują przyznanie prawa pomocy w zakresie jaki obejmował wniosek, tj. zwolnienia od kosztów sądowych – gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.).
Skarżąca zwracała się kilkukrotnie o przyznanie prawa pomocy, zatem jej sytuacja jest znana nieco szerzej, niż to, co podała we wniosku skarżąca. Prowadzi ona jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymując się wyłącznie ze świadczenia o podanej wyżej wysokości, mieszka w mieszkaniu syna. Biorąc pod uwagę wysokość pobieranego świadczenia emerytalnego i przeciętne koszty utrzymania, skarżąca mogłaby mieć rzeczywiście trudności co do poniesienia należnych kosztów sądowych.
Mając na względzie przytoczone okoliczności, na postawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.