Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A.P. złożył wniosek o wymierzenie grzywny Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w C. za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi, wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę.
Powyższy wniosek skarżący złożył w oparciu o przepis art. 54 § 2 i 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 267 ze zm.).
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu [...] r. nadał w Urzędzie Pocztowym skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu. Mimo, że skarga została odebrana przez organ w dniu 10 listopada 2014 r., to do dnia złożenia przedmiotowego wniosku organ nie podjął jakichkolwiek działań w tej sprawie.
W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] w C. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego M. K. wniósł o odrzucenie wniosku A. P. oraz o zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:
Wniosek o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a. czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Przy czym zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 3 § 1 i § 2 P.p.s.a. zgodnie z którym sądy administracyjne zostały powołane do sprawowania kontroli nad działalnością administracji publicznej, która obejmować ma orzekanie w sprawach skarg na:
1/ decyzje administracyjne;
2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4/ inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5/ akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6/ akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7/ akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8/ bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Stosownie do treści art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Wskazać należy, że wniesienie wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 54 § 2 i 55 § 1 P.p.s.a. będzie dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Złożony w powyższym trybie wniosek musi zatem dotyczyć skargi, której przedmiotem musi być działalność w prawnych formach określonych w art. 3 § 2 P.p.s.a. lub w przepisach szczególnych.
W rozpoznawanej sprawie na uwadze należy mieć, że wniosek A. P. o wymierzenie grzywny w trybie art. 54 § 2 i art. 55 § 1 P.p.s.a. za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę złożony został w związku z jego skargą na opinię służbową Dowódcy posterunku [...] Kompanii Radiotechnicznej w P. G. z dnia [...] r. utrzymującą w mocy opinię służbową z dnia [...] r. sporządzoną przez bezpośredniego przełożonego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Sz 239/15 odrzucił skargę w tej sprawie z uwagi na jej niedopuszczalność.
Podkreślić należy, że postępowanie z wniosku o wymierzenie organowi grzywny wszczyna odrębne postępowanie sądowe (art. 63 i art. 64 P.p.s.a) niezależne od postępowania wszczętego skargą na akt administracyjny, ale jest z tym postępowaniem związane. Związanie postępowania w przedmiocie wymierzenia grzywny z postępowaniem głównym oznacza, że byt prawny postępowania w sprawie wymierzenia grzywny jest uzależniony od postępowania głównego. Nie może bowiem dojść do sytuacji, że postępowanie nie związane z meritum sprawy zostałoby zbadane merytorycznie (wniosek o wymierzenie grzywny w trybie art. 54 i 55 P.p.s.a.), podczas, gdy sprawa główna została odrzucona z uwagi na jej niedopuszczalność. Innymi słowy jeżeli niedopuszczalne jest wniesienie skargi głównej, to niedopuszczalnym jest wniesienie związanego z tą skargą wniosku o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie.
Stan taki wynika z przepisu art. 3 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Skoro do wniosku stosuje się przepisy o skardze, a o zakresie przedmiotowym skargi stanowi art. 3 P.p.s.a., to wniosek którego przedmiot nie jest oparty na zakresie badania przez sąd administracyjny podlega odrzuceniu tak samo jak niedopuszczalna skarga. Zatem złożenie wniosku jest dopuszczalne tylko w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego, a jeżeli złożenie skargi jest niedopuszczalne to i wniosek związany ze skargą główną jest niedopuszczalny. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ustalenie, że skarga na opinię służbową żołnierza nie mieści się w katalogu orzeczeń o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. przesądza, że niedopuszczalny jest również wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę w ustawowym terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca wniosek, jeżeli jest on niedopuszczalny, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Odnosząc się zaś do wniosku pełnomocnika organu o zasądzenie od wnioskodawcy kosztów postępowania, wskazać należy, że stosownie do przepisów działu V ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, koszty postępowania zasądza się jedynie w razie uwzględniania wniosku i tylko na rzecz wnioskodawcy (art. 200 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a.). W związku z powyższym brak jest podstaw prawnych do zasądzenia od A. P. kosztów postępowania na rzecz organu.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.