Uzasadnienie
T. J., reprezentowany przez adwokata, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wniosek o wymierzenie Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, dalej "ZWINB", grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia w związku z niewykonaniem zobowiązania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia [...] r., to jest uzupełnienia akt sprawy poprzez nadesłanie aktu administracyjnego, którym zakończono postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem W. J. z dnia [...] r. o wznowienie postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją ZWINB z dnia [...] r., nr [...].
Jako podstawę wymierzenia kary skarżący wskazał art. 54 § 2, 55 § 1 i art. 154 § 6 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wnioskodawcy argumentował, że złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. Analiza akt sprawy przekazanych przez organ do sądu razem z odpowiedzią na skargę wykazała, że są one niekompletne. Między innymi brak było części akt postępowania zainicjowanego wnioskiem W. J. z dnia [...] r., w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ZWINB z dnia [...] r. nr [...].
Dalej pełnomocnik wnioskodawcy argumentował, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na rozprawie w dniu 29 października 2015 r. zobowiązał organ do przedłożenia aktu administracyjnego kończącego postępowanie zainicjowane opisanym wyżej wnioskiem.
W wykonaniu zobowiązania sądu organ wskazał, że akta sprawy są kompletne, bowiem zawierają pismo ZWINB z dnia [...] r., którym organ poinformował W. J., że wniesienie przez T. J. skargi na decyzję ZWINB z dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S., uniemożliwia wznowienie postępowania administracyjnego.
W ocenie wnioskodawcy wyjaśnienia organu nie znajdują uzasadnienia w procedurze administracyjnej ani orzecznictwie sądów administracyjnych. Wniosek W. J. nie został zakończony odpowiednim aktem administracyjnym. Jego rozpoznanie ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia toczącego się przed sądem postępowania w sprawie II SA/Sz 466/15. Zdaniem wnioskodawcy wskazywany brak formalny, w przypadku jego nieusunięcia, będzie stanowił istotny błąd proceduralny, mający wpływ na wynik sprawy.
Wnioskodawca został zobowiązany przez sąd do wyjaśnienia intencji pisma zawierającego wniosek o wymierzenie organowi grzywny, bowiem z jego uzasadnienia wynika, że oczekiwaniem wnioskodawcy jest wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 112 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", zaś z powołanej w piśmie podstawy prawnej żądania, wynikającej z art. 54 § 2 P.p.s.a. wynika, że miałoby chodzić o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Wnioskodawca pismem z dnia 9 grudnia 2015 r. oświadczył, że wnosi o ukaranie organu grzywną na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w związku z niewykonaniem przez ZWINB obowiązku opisanego w art. 54 § 5 P.p.s.a. i argumentował, że skoro ZWINB wydał w dniu [...] r. decyzję, to znaczy, że zebrał kompletny materiał dowodowy, pozwalający na rozstrzygnięcie sprawy, przy czym kompletność ta powinna obejmować również decyzje i postanowienia rozstrzygające wszelkie kwestie wstępne.
Skoro więc w toku postępowania W. J. złożyła w dniu [...] r. wniosek w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego decyzją ZWINB z dnia [...] r., to dopiero ostateczne, formalne zakończenie postępowania z tego wniosku pozwoliłoby organowi na dalsze procedowanie w tej sprawie. W ocenie wnioskodawcy przyjęcie założenia, że ZWINB przedłożył sądowi kompletne akta sprawy musiałoby prowadzić do wniosku, że organ ten wydał w dniu [...] r. decyzję administracyjną bez ustalenia podstawowych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności.
W odpowiedzi na wniosek Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. wniósł o jego oddalenie, argumentując, że wykonał zobowiązanie sądu i pismem z dnia 2 grudnia 2015 r. wyjaśnił, że wniosek W. J. z dnia [...] r. o wznowienie postępowania został przez organ załatwiony pismem z dnia 9 czerwca 2005 r., które znajduje się w aktach sprawy. Pismo to może zostać zakwalifikowane jako postanowienie o odmowie wznowienia postępowania, bowiem posiada minimum elementów niezbędnych dla postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Przedmiotem wniosku T. J. jest wymierzenie Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w S. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Rzeczą sądu było zatem zbadanie, czy zachodzą przesłanki do wymierzenia grzywny określone treścią tego przepisu.
Wskazać zatem należy, że na podstawie art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 54 § 2 P.p.s.a. nakłada na organ obowiązek przekazania skargi sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd, stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a., na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Oznacza to, że organ, do którego wpłynęła skarga ma obowiązek sformułować pisemną odpowiedź na skargę i wraz z aktami sprawy przekazać ją w terminie 30 dni do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W przypadku zaniechania tego obowiązku, sąd może wymierzyć organowi grzywnę. Należy przy tym zaznaczyć, że przekazanie akt sprawy i wszelkich dokumentów ze sprawą związanych dotyczy tylko takich akt i dokumentów, które organ w dacie składania odpowiedzi na skargę posiada.
W niniejszej sprawie wnioskodawca zażądał ukarania ZWINB w S. wywodząc, że nie dopełnił on obowiązku nałożonego art. 54 § 2 P.p.s.a., bowiem akta administracyjne przekazane do sądu z odpowiedzią na skargę w sprawie II SA/Sz 466/15, nie zawierają wszystkich dokumentów, brakuje w nich aktu administracyjnego wydanego w wyniku wniosku W. J. o wznowienie postępowania zakończonego decyzją ZWINB z dnia [...] r. W ocenie wnioskodawcy świadczy to o niekompletności akt administracyjnych, bowiem udzielona W. J. pisemna odpowiedź na wniosek nie została podjęta w formie przewidzianej przepisami K.p.a.
Nie przesądzając o prawidłowości postępowania organu w sprawie wniosku W. J. o wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją ZWINB z dnia [...] r. wskazać należy, że sąd nie podziela poglądu wyrażonego we wniosku T. J. o wymierzenie organowi grzywny.
Jak już wyżej wspomniano obowiązek organu, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. zostaje spełniony poprzez przekazanie sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy wraz z odpowiedzią na skargę. Oznacza to, że akta powinny zawierać wszystkie dokumenty, które zostały w toku postępowania administracyjnego wytworzone i które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia.
W przypadku, gdy organ pewnych dokumentów nie posiada, bowiem w toku postępowania nie zostały one wytworzone, to oczywistym jest, że nie będą się one znajdowały w aktach sprawy. Nie przesądza to jednak o tym, że organ nie zadośćuczynił obowiązkowi, o którym mowa. Podobnie jeżeli – jak w niniejszej sprawie – znajdujące się w aktach rozstrzygnięcie nie spełnia oczekiwań strony, chociażby z tego powodu, że nie zostało podjęte w odpowiedniej formie.
O niedopełnieniu przez organ obowiązku nałożonego art. 54 § 2 P.p.s.a. można mówić jedynie wówczas, gdy organ nie przekaże sądowi dokumentów, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia, zostały wytworzone w toku postępowania administracyjnego i powinny znajdować się w aktach sprawy.
W niniejszej sprawie organ wyjaśnił, że wniosek W. J. o wznowienie postępowania został rozpoznany zwykłym pismem, które to dokumenty znajdują się w aktach postępowania administracyjnego i okoliczność ta została przez sąd zweryfikowana, zatem o naruszeniu przez organ art. 54 § 2 P.p.s.a nie może być mowy. W konsekwencji przesłanki wymierzenia organowi grzywny wymienione w art. 55 § 1 P.p.s.a. w niniejszej sprawie nie zachodzą.
W tym stanie rzeczy wniosek T. J. należało oddalić.