Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] r. sygn. akt II SA/Sz 443/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uwzględnił skargę A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 kwietnia 2010 r. nr [..] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Odpis tego wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz aktami administracyjnymi został doręczony organowi odwoławczemu w dniu 22 grudnia 2010 r.
W dniu 19 stycznia 2011 r. A. T. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu celem wniesienia skargi na niewykonanie przez SKO w Szczecinie ww. wyroku. Uzasadniając wniosek A. T. podał, że mieszka sam w altance na działce bez prądu i wody, od wielu lat choruje i utrzymuje się wyłącznie ze świadczeń opieki społecznej.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
W myśl art. 245 § 1, § 2 i § 3 prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Wniosek o prawo pomocy został złożony celem wniesienia skargi na bezczynność organu po wyroku uchylającym decyzję organu odwoławczego w sprawie dodatku mieszkaniowego. W razie wniesienia skargi, skarżący będzie zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych z mocy ustawy. Stosownie bowiem do art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Z uwagi na ustawowe zwolnienie wnioskodawcy od kosztów sądowych w sprawie której wniosek dotyczy, nie jest możliwe przyznanie prawa pomocy w tym zakresie na mocy orzeczenia referendarza sądowego.
Na podstawie art. 262 ww. ustawy przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Z oświadczenia skarżącego wynika, że mieszka sam, nie pracuje, a jego jedynym dochodem są zasiłki z pomocy społecznej. W tej sytuacji należało uwzględnić wniosek o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, bowiem wnioskodawca nie będzie w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia i wydatków adwokata z własnych środków finansowych.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.