Uzasadnienie
S.S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, celem wniesienia skargi na bezczynność Dyrektora Aresztu Śledczego, w przedmiocie udzielenia informacji publicznej.
W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą osadzoną w Zakładzie Karnym, nie ma żadnych środków i nie uzyskuje dochodów, posiada natomiast liczne długi z tytułu obowiązku naprawienia szkody, grzywien, kosztów sądowych i niespłaconego kredytu w łącznej kwocie ok. [...] zł.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 8 marca 2016 r. do przedłożenia dowodów potwierdzających posiadane zadłużenie, wyciągu lub wykazu z konta depozytowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, oraz zaświadczenia Dyrektora Zakładu Karnego dotyczącego stanu środków na koncie depozytowym, wnioskodawca oświadczył, że cofa wniosek w części dotyczącej ustanowienia radcy prawnego. S.S. przedłożył dowody potwierdzające zadłużenie, zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego z [..]., z którego wynika, że środki pozostające do jego dyspozycji wynoszą [..] zł, a także zaświadczenie z [..]. z którego wynika, że w [..]r. otrzymał dwie wpłaty, jedną [..] r. w kwocie [..] zł i drugą [..] w kwocie [..] zł.
W myśl art. 245 § 1, § 2 i 3 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 p.p.s.a.).
Z wniosku wynika, że skarżący jest osobą osadzoną, nie ma żadnego majątku i nie uzyskuje dochodów. Jest natomiast zobowiązany do uiszczenia licznych grzywien, kosztów sądowych w sprawach karnych, oraz naprawienia wyrządzonej szkody. W tej sytuacji uznając, że wnioskodawca nie jest w stanie uiścić wpisu sądowego od skargi którą zamierza wnieść do Sądu, wniosek w tej części należało uwzględnić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Natomiast wniosek w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata należało umorzyć jako bezprzedmiotowy na podstawie art. 249 a p.p.s.a., z uwagi na cofnięcie wniosku w tym zakresie.