Uzasadnienie
K. W. wnioskiem złożonym w dniu 27 grudnia 2007r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem, a kwota osiąganego w tym gospodarstwie dochodu wynosi 1.417,46 zł brutto. Z kolei źródłem tego dochodu jest wynagrodzenie wypłacane mężowi skarżącej.
Ponadto sytuacja majątkowa skarżącej jest znana Sądowi z urzędu, bowiem była ona przedmiotem oceny w ramach wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonego do sprawy oznaczonej sygn. akt II SA/Wa 1629/07.
To zaś oznacza, że rozpatrując wniosek złożony w dniu 27 grudnia 2007r. Sąd może oprzeć się na ustaleniach poczynionych we wcześniej rozpatrywanej sprawie.
W pierwszej kolejności należy rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Otóż, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi K. W., ponieważ treść rubryki 3 formularza wniosku wskazuje, iż intencją wnioskodawczyni jest złożenie skargi na decyzję rozstrzygającą o prawie do świadczenia przewidzianego w ustawie z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004r. Nr 39, poz. 353 ze zm.), a więc akt administracyjny ściśle dotyczący praw z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Tym samym, w sytuacji ustawowego zwolnienia Sąd nie wydaje w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu.
Dlatego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 cyt. ppsa, postanowiono, jak w pkt 1 sentencji.
Odrębnie natomiast należy rozpoznać wniosek w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.
W myśl art. 246 § 1 ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym zaś zakresie ustalona przez Sąd w sprawie II SA/Wa 1629/07 sytuacja materialna skarżącej i jej stan rodzinny, czyli fakt, iż nie osiąga ona żadnych dochodów, a tym samym pozostaje na utrzymaniu męża, którego dochód netto sprowadza się do kwoty ok. 1000 zł dowodzi, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w tym kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w pkt 2 sentencji.