Uzasadnienie
W dniu 7 stycznia 2013 r. P.M. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Obrony Narodowej za niewywiązanie się z obowiązków przewidzianych w 54 § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej P.p.s.a., tj. nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni, skargi, akt i odpowiedzi na skargę w sprawie o sygn. II SA/Wa 1780/12.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że organ, wbrew wezwaniu Sądu z dnia 8 października 2012 r., nie złożył jego akt osobowych, lecz przedstawił skoroszyt, który nie spełniał wymogów formalnych akt osobowych. Ponadto ww. skoroszyt został złożony nie przez organ II instancji, na którym spoczywał obowiązek przekazania do Sądu akt administracyjnych, lecz przez organ I instancji, tzn. Rektora – Komendanta Wyższej Szkoły Oficerskiej [...].
Skarżący dodatkowo podkreślił, że organ obowiązek, określony w opisanym wyżej wezwaniu Sądu, wykonał z przekroczeniem zakreślonego w nim, 7-dniowego terminu, tj. dopiero w dniu 5 listopada 2012 r.
Z kolei, w odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Minister Obrony Narodowej, wnosząc o oddalenie wniosku, wskazał, iż skarga P.M. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] (sygn. akt II SA/Wa 1780/12) została przekazana w ustawowym terminie. W tym zakresie pełnomocnik organu zestawił datę wpływu skargi do Ministra Obrony Narodowej, czyli dzień 18 września 2012 r. z datą ich przekazania WSA w Warszawie, czyli z dniem 3 października 2012 r. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów wniosku, organ uznał, że zarzuty te są bezzasadne, ponieważ akta osobowe nie są aktami administracyjnymi w rozumieniu art. 54 § 3 P.p.s.a. i zostały one złożone na wezwanie Sądu w związku z zamieszczonym w skardze wnioskiem dowodowym. Pełnomocnik poczynił przy tym uwagę, że wezwanie to zostało wykonane niezwłocznie. W tej części pełnomocnik wyjaśnił, że wezwanie doręczone w dniu 15 października 2012 r. wykonano niezwłocznie poprzez skierowanie pisma do dysponenta akt (Szefa Wydziału Personalnego Wyższej Szkoły Oficerskiej [...]) z poleceniem ich bezpośredniego złożenia do sprawy, co też nastąpiło.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a.).
W myśl zaś art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z akt sprawy ze skargi P.M. wynika, że, jak słusznie zauważył pełnomocnik organu, Minister Obrony Narodowej przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi już w dniu w dniu 3 października 2012 r. (k. 19 akt sprawy II SA/Wa 1780/12), a więc przed upływem terminu 30 - dniowego, liczonego od dnia wpływu skargi do organu – od dnia 18 września 2012 r. (k. 2 tychże akt).
Należy również podzielić stanowisko organu, że obowiązek złożenia akt osobowych skarżącego nie mieścił się w obowiązku określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a., lecz wynikał z zarządzenia Sądu z dnia 4 października 2012 r. i skierowanego do strony, w jego wykonaniu, wezwania z dnia 8 października 2012 r. Sąd bowiem z urzędu, niezależnie od wniosków strony, postanowił dopuścić dowód z powyższych akt uzupełniająco. Natomiast organ obowiązek ten wykonał i po doręczeniu wezwania w dniu 15 października 2012 r., w dniu 19 października 2012 r. przesłał do wiadomości Sądu pismo, w którym zwrócił się do dysponenta akt osobowych o pilne ich nadesłanie bezpośrednio do Sądu (v. karta 58 akt sprawy II SA/Wa 1780/12). Akta te wpłynęły do Sądu jeszcze przed wyznaczeniem terminu rozprawy (k.34-36, tamże).
Trzeba przy tym podkreślić, że sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu od dnia 22 października 2012 r., czyli także przed wykonaniem przez organ wezwania Sądu z dnia 8 października 2012 r.(v. k. 30, tamże).
Skoro zatem podstawowym celem instytucji wymierzenia organowi grzywny, uregulowanej w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest wzmocnienie prawa obywatela do sądu, w sytuacji gdy obywatel podejmuje już w tym zakresie inicjatywę, a organ, wobec którego obywatel żąda ochrony sądowej, swoimi działaniami lub zaniechaniami utrudnia lub uniemożliwia jej uzyskanie, a w niniejszej sprawie sytuacja taka nie miała w ogóle miejsca, to wniosek o wymierzenie grzywny, jako bezzasadny, należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.